پاسخ ارائه شده در پاسخ به سوال یک پرسشگر با مشخصات خاص می باشد لذا در صورتی که سوالی دارید از طریق درگاه های پاسخگویی پیگیری فرمائید.
مدتی است كه زیاددروغ می گوید
راه كارهاي زيادي براي تشويق كودكان به امور مذهبي و معنوي وجود دارد كه بسياري از آن ها در كتاب هاي با همين عناوين آمده است: ...

پسری دارم كه درتیرماه 11ساله می شوداز چه راههایی میتوان تشویقش كنم تانماز بخواند؟  پسرم مدتی است كه زیاددروغ می گویدخیلی باهاش حرف زدم كه خداتمام حرفهایت رامی شنودو...اما تاثیری نداردخیلی نگرانم كه این دروغ گفتن كاردستمان دهد

راه كارهاي زيادي براي تشويق كودكان به امور مذهبي و معنوي وجود دارد كه بسياري از آن ها در كتاب هاي با همين عناوين آمده است:

* روش های پرورش احساس مذهبی "نماز" در كودكان و نوجوانان، غلامعلی افروز، نشر: انجمن اولیاء و مربیان، 1390.

* پرورش حس مذهبی كودكان و نوجوانان، داود جعفرپورآلانق، محمد دادی، نشر: كوثر قلم، 1388.

* فرصت پرواز: روش هایی برای هدایت كودكان و نوجوانان به نماز در مدارس، پدیدآورنده: محمد محمدی، ناشر: مهر برنا، 1386.

* مربی عزیزم چرا نماز بخوانم؟ 110 نكته ی آموزنده درباره ی نماز (ویژه ی كودكان و نوجوانان)

پدیدآورنده: سیدحیدر شاهزیدی (تهیه و تنظیم)، ناشر: راه سبز، 1385.

كه همگی از طریق سایت «آدینه بوك» قابل دستیابی است.

همان طور كه مي دانيد نحوه تعامل مثبت والدين با فرزند نقش موثري در الگو گيري كودكان از آن ها دارد. پدر و مادر خوش اخلاقي كه نماز مي خوانند بهترين مشوق براي نماز خواني فرزند محسوب مي گردند. كودكي كه به همراه پدر يا مادر به مسجد محل مي رود و بعد از آن توسط يك امر معنوي مانند تحسين و تمجيد يا امر مادي مانند يك بستني و ... مورد تشويق قرار مي گيرد گرايش بيشتري به نماز پيدا خواهد كرد. نقش همسالان و دوستان در گرايش كودكان به نماز بسيار جدي است و اگر صميمي ترين دوستان كودك، نمازخوان يا متمايل به نماز خواندن باشند سهم بسزايي در گروش كودكمان به نماز دارد معلم و مربي و دست اندركاران مدرسه نيز سهم بسزايي در ارتقاء روحيات مذهبي كودكان دارند بايد به ياد داشت كه نبايد در نماز خوان كردن كودك تعجيل كرد و بايد به كمترين حد آن رضايت داد بايد از تاكيد بيش از حد بر نماز و امور معنوي خودداري كرد چرا كه باعث مقاومت منفي كودك مي گردد. بايد امور مذهبي را با امور هيجاني و نشاط افزا در آميخت و پيوند شرطي مثبتي بين اين دو ايجاد كرد. بايد فرايند نماز خوان كردن كودك در طولاني مدت طي شود و مثلا از 11 سالگي تا 15 سالگي به تدريج صورت پذيرد.

بايد در امر بازداري كودك از امور بدي مانند دروغ گويي از امور معنوي كمتر بهره گرفت و مثلا  دروغ گويي را با جهنم يا خشم خداوند در هم نياميخت. بايد در قالب داستان ها يا حكايات به صورت كاملا نامحسوس، فلسفه نماز را به كودكان آموخت و كودك را از طريق قصه هاي جذاب و خواندني با منطق نماز خواندن آشنا كرد بايد شگفتي هاي خلقت را به او آموخت و رابطه با خالق اين شگفتي ها را معقول و ضروري جلوه داد. در هر صورت بايد روش گام به گام را در پيش گرفت و به محض اين كه شاهد موضع گيري و مقاومت كودك بوديم بايد دو سه هفته فرايند انس با نماز  را به تعويق انداخت. تعجيل يا تشويق افراطي در اين امر بسيار آسيب زاست و بايد در صورت نياز كارگرداني اين امر را به ديگران از جمله اعضاي ديگر فاميل يا مربيان و ... واگذار كرد. نقش تربيتي پدر را جدي گرفت و او را به نحوي در اين امر مقدس دخالت داد.

در زمينه دروغگويي كودكان نيز بايد گفت دروغ گويي علل مختلفي دارد و بدون شناخت دقيق اين علل از طريق مصاحبه حضوري توسط يك روان شناس كودك و ارائه راه كارهاي كلي زياد مثمر ثمر نمي باشد. كتاب و مقالات زيادي در زمينه علل و درمان دروغگويي كودكان وجود دارد كه هيچ كدام به اندازه مراجعه به يك متخصص روان شناسي اثر گذار نمي باشد. متخصص مي تواند با سوالات هدفمند از شما و يا احيانا پسرتان به زمينه ها و علل زيرين دروغگويي وي پي ببرد و با اتكا بر همين دانسته ها راه كار كار امدي براي كودك شما تجوير نمايد.

برای مطالعه مقالات اینترنتی فراوان در این زمینه در گوگل دو واژه دروغ و كودكان و یا كودك را تایپ و جستجو نمایید.