پاسخ:
1)
لفظ سوسول را شايسته شما جوان مسلمان (كه سعي و تلاش براي انجام تكليف ديني داريد و واجبات و محرمات براي شما اهميت و ارزش دارد) نمي دانيم.
از نظر شرعي اصلاح ابرو و زينت كردن مردان حرام نيست , ولى اگر موجب تهييج شهوت شود ، يا باعث شبيه شدن به زنان شود, حرام است .(1)
با صرف نظر از حكم شرعي، براي شما جوان مومن و مسلمان شايسته است كه شخصيت و هويت خود را بيش از آن كه در نگاه ديگران طلب كند، در درون خودتان جستجو كنيد. كسي كه شخصيت و هويت دروني دارد(نه بيروني) سعي در زيبا جلوه دادن خود به ديگران و جلب نگاه و تحسين و تعجب ديگران نمي كند، اگر چه براي يك مرد زيبايي همراه با وقار و شخصيت است و شخصيت يك مرد پرهيز از كارهاي زنانه و... است. تيپ و زيبايي مرد، به هيكل و اندام طبيعي با رفتاري مردانه است كه مطمئنآً در زماني نه چندان دور به درك كامل از آن نائل خواهيد شد؛ بنابراين چه بهتر اكنون با فزايش درك و بالا بردن آگاهي به آنچه در آينده به درك ‌آن خواهيد رسيد، دريابيد. چه بسا در آينده از رفتارهاي امروزي خود شرمنده و خجل باشيد.
موفق و سربلند باشيد.
پي نوشت :
1.استفتا از دفتر مراجع.

پرسش 2:
کسس که روزه مي گيرد ولي نماز نمي خواند روزه چطور است؟
پاسخ:
نماز خواندن در هر حال بر مسلمان واجب است . در روايات متعددي به عنوان ستون دين معرفي شده است. اگر قبول شود، عبادات ديگر نيز مورد قبول خواهند بود . اگر قبول نشود، عبادات ديگر مورد قبول نخواهند بود.
آنچه در روايات آمده، در مورد قبولي عبادات ديگر مانند روزه است، اما از جهت صحيح و درست بودن عبادات، هر عبادتي جداگانه حساب مي شود. هر كدام داراي شرايط خاص خود هستند. بر اين اساس حتي اگر كسي نماز خود را نخواند، اما روزه را با شرايط صحت بگيرد و مبطلات روزه را انجام ندهد، روزه اش صحيح است . از چنين شخصي تكليف روزه واجب ساقط مي شود، اگر چه با توجه به مطلب اول، مورد قبول الهي واقع نمي شود.
بين صحت يك عمل و قبولي آن در نزد خدا تفاوت است. بسياري از اعمال ما صحيح هست و تكليف را از ما بر مي دارد و به جهت اداي تكليف مواخذه نخواهيم شد، اما عمل به گونه اي نيست كه مورد قبول الهي واقع شود . روزه بدون نماز از همين نوع است.
برخي از گناهان مانع قبولي اعمال نيك انسان مي شوند.

پرسش 3:
اگر وضو بگيريم و به نامحرمي نگاه کنيم وضو باطل مي شود؟
پاسخ:
نگاه به نامحرم با قصد شهوت و لذت حرام است، اما باعث باطل شدن روزه يا وضو نمي شود.
پرسش 4:
4اگر در حالت جنب وضو بگيرم و نماز بخوانيم نماز ما قبول است؟
پاسخ:
نماز در حالت جنابت صحيح نيست. تا زماني كه غسل جنابت انجام نشود، نمي توان نماز خواند، مگر اينكه آب در دسترس نباشد، يا آب ضرر داشته باشد، يا وقت تنگ باشد و نتوان غسل كرد. در اين حالت بايد ابتدا تيمم بدل از غسل جنابت كرد و سپس با پاك كردن بدن و لباس از نجاست، نماز خواند.

پاسخ:
1)با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز؛ و تشكر به خاطر ارتباط تان با اين مركز؛
خوردن مشروب از گناهان كبيره است كه لازم است براي آن توبه نماييد. توبه پشيماني از گناه و عزم و تصميم براي ترك هميشگي آن است.
اما در مورد نماز و روزه، لازم است كه آن ها را حتماً به جا‌ آوريد . نماز و روزه شما صحيح و درست است. هيچ گناهي حتي گناه شرابخوري نبايد مانع از انجام واجبات ديني شود.
گناه شرابخواري همانند گناهان ديگر، مانع از پيوند و نزديكي انسان به خدا مي شوند .انسان با توبه مي تواند مانع را برطرف نمايد. در عين حال كه انجام عبادات و كارهاي نيك نيز مي تواند گناه انسان را پاك نمايد.
اينكه در روايات آمده كه نماز شخص مشروب تا چهل روز مورد قبول خدا نيست، اولاً در صورتي است كه شخص توبه از اين گناه نكرده باشد .ثانياً‌ موضوع قبولي يك عمل، با صحيح و درست بودن‌آن تفاوت دارد. شخص مشروب خوار حتي اگر توبه نكند، نماز و روزه اش درست و صحيح است . رفع تكليف ديني مي كند. چنين شخصي دِين نماز و روزه به گردنش نخواهد بود، اما قبولي عمل به طهارت و پاكي شخص و عمل او بستگي دارد. نه تنها شراب خوري بلكه گناهان ديگر نيز مانع قبولي اعمال نيك انسان خواهند بود، اما هيچ كدام از آن ها مانع از انجام عبادات نمي شوند. گرچه در خصوص شراب خوري ، به عدم قبولي تا چهل روز اشاره شده است.
بنابراين از هم اكنون بايد شروع به خواندن نماز و روزه خود كنيد . ترديدي در درستي آن نداشته باشيد. براي قبولي نماز و روزه نيز لازم است كه از گناه خود توبه نماييد.
موفق باشيد.

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز؛ و تشكر به خاطر ارتباطتان با اين مركز؛
يکي از شرايط واجب شدن نذر خواندن صيغه است. در نذر بايد صيغه مخصوص خوانده شود و اگر نه ،عمل به نذر واجب نيست.
صيغه مخصوص نذر آن است که بگويد: «براي خدا برمن است» يا بگويد: « که براي خدا نذر مي کنم» که نماز صبح را براي هميشه قضا نکنم.
اگر با صيغه شرعي نذر نکرده ايد ،يعني بدون صيغه شرعي نذر کرده باشيد که هميشه نماز صبح را بخوانيد ،در صورتي که نماز صبح شما قضا شود ،چيزي بر گردن شما نمي باشد.
اما اگر با صيغه شرعي نذر کرده باشيد ،بايد به نذر عمل کنيد،ولي اگر نا خواسته نماز صبح قضا شود، اشکال ندارد و لازم نيست کاري انجام دهي.(1)
پي نوشت:
1. آيت الله مکارم ، توضيح المسائل، مسأله 2273.

پاسخ:
با سلام
در اين که در ازدواج (دائم يا موقت) دختر باکره اي که به حد بلوغ رسيده و رشيده ، يعني مصلحت خود را تشخيص مي­دهد، اذن پدر شرط است يا نه، پنج نظر هست:
ا: به نظرآيات عظام: امام خميني، شبيري زنجاني، شيخ جواد تبريزي، نوري همداني وسيستاني ، اذن پدر لازم است. البته آيت الله سيستاني در دختري که متصدي امور زندگي خويش باشد، اذن پدر را بنا بر احتياط واجب لازم مي داند، نه به فتوا.
ب: به نظر آيات عظام: خامنه اي، مکارم شيرازي، اراکي، خوئي، فاضل لنکراني، صافي، وحيد خراساني بنا بر احتياط واجب اذن پدر لازم است.
ج : به نظر آيت الله بهجت اذن پدر تکليفاً لازم است، يعني اگر بدون اذن پدر عقد خوانده شود ، عقد صحيح است، ولي فردي که بايد اجازه مي گرفت و نگرفته، معصيتکار است .(1)
د: به نظر آيت الله سيد صادق روحاني، و آيت الله گرامي، و آيت الله گلپايگانى، اذن پدر لازم نيست، ولي خوب است رعايت شود.(2)
ه: به نظر آيت الله صانعي اذن پدر در عقد دائم اذن لازم نيست، ولي در عقد موقت لازم است.(3)
هر كس بايد به فتواي مرجع خود عمل نمايد.
چنانچه مرجع تقليد احتياط واجب گفته است، مي توان به مرجع ديگر مراجعه نمود. مراجعه به مرجع ديگر كه اجازه پدر را لازم ندانسته، در صورتي صحيح است كه به نظر شخص مقلد، اين مرجع بعد از مرجع او اعلم از ديگران يا حداقل مساوي با ديگران در اعلميت است؛ بنابراين اگر بعد از مرجع خودتان به نظر شما، يكي از مراجع« آيت الله سيد صادق روحاني، و آيت الله گرامي، و آيت الله گلپايگانى، آيت الله بهجت» اعلم از مراجع ديگر يا مساوي با آن ها باشند، مي توانيد به فتواي آن ها مراجعه كرده و عقد موقت يا دائم بخوانيد.
ضمناً لازم است نسبت به خطرات اين نوع عقد نيز كاملاً آگاه باشيد. خطبه عقد موقت تنها در صورتي به صلاح شما است كه مقدمه اي براي خواندن عقد دائم شده ؛ از رفتارهاي جنسي گسترده و بي حد و مرز پرهيز نموده، يا در ضمن عقد شرط نماييد.

پي نوشت ها:
1. توضيح المسائل مراجع، ج2، مسئله2376؛
رساله آيت الله وحيد، مسئله 2385؛
سوال تلفني از دفتر آيت الله خامنه­اي در قم و دفتر آيت الله نوري .
2. آيت الله سيد صادق روحاني، سوال حضوري از محضر ايشان؛
آيت الله گرامي، توضيح المسائل، مسئله2603؛
آيت الله گلپايگانى، مجمع المسائل، ج 4، ص 305، سوال 843.
3. آيت الله صانعي، توضيح المسائل، مسئله 2412.