قرآن و حدیث

انطباق علمیِ فرو رفتن آب در اعماق زمین با قرآن، به دلیل آگاهیِ پیشینیِ بشر از این پدیده (طبق متن قرآن)، مصداق «اعجاز علمی» نیست.

قرآن از سدّ ذوالقرنین سخن گفته، ولی چون مردم پیش از نزول از آن آگاهی داشتند و تنها به آزمایش پیامبر پرسیدند، این مورد از مصادیق اعجاز علمی قرآن به‌شمار نمی‌رود.

صدقه در اسلام فقط کمک مالی نیست، بلکه هر عمل نیک مادی یا معنوی، از بخشش مال تا لبخند، علم‌آموزی و اصلاح میان مردم، در شمار آن است.

ادعای وجود لحن و خطای کاتبان در مصاحف عثمانی ساختگی است؛چراکه قرآن به صورت شفاهی وتوسط کاتبان متعدد نقل شده وموارد ادعایی در واقع ظرایف زبان عربی‌اند،نه اشتباه

صرف‌نظر از اینکه اسماعیل«صادق‌الوعد»فرزند ابراهیم(ع) باشد یا پیامبری از بنی‌اسرائیل،ویژگی بارز او در قرآن،پایبندی بسیار شدید و بی‌مثال به پیمان‌ها و وعده‌هاست.

سنت‌های الهی، به‌ویژه سنت پیروزی حق بر باطل، نظامی مشروط است که تحقق آن در مسیر سعادت فردی و اجتماعی، مستلزم اراده و عمل انسان در سایه ایمان،تقوا و پایداری است.

تسبیح با ریشه‌ای اصیل در سیره اهل‌بیت (ع) و از سنت‌های پیامبر (ص) و حضرت زهرا (س)، ابزاری معنوی و دارای پشتوانه حدیثی برای استمرار ذکر خدا و کسب فضیلت است.

«اسباطاً» در آیه ۱۶۰ اعراف بدل است، نه معدود؛ زیرا معدودِ «إثنتی عشره» کلمه‌ای مفرد و مؤنث (مانند «فرقةً» یا «قبیلةً») بوده که به قرینه حذف شده است.

برای رسیدن به ذکر الهی باید با شناخت موانع درونی و بیرونی همچون گناه، دنیازدگی، و پیروی از هوای نفس، زمینه غفلت را از بین برد.

در باب حشر و حسابرسی حیوانات در قیامت اختلاف‌نظر وجود دارد و برخی آیه «وَ إِذَا اَلْوُحُوشُ حُشِرَتْ» را ناظر به وقایع پیش از قیامت می‌دانند.

مراد از «سجده» در فرمان ورود بنی‌اسرائیل به قریه، به دلیل منافاتِ حرکت با سکونِ سجده، نه سجده فیزیکی، بلکه به معنای تواضع و خضوع است.

حرص یهودیان به زندگی دنیوی به دلیل ترس از عذاب اخروی شدیدتر از مشرکانِ قائل به نیستیِ پس از مرگ بود وباورهای تحریف‌شده‌ی آنان نیز خطرناک‌تر از کفرِ محض بود.

یهودیان با سوءاستفاده از معنای دوپهلوی واژه«راعنا»آن را برای اهانت به پیامبر به کار می‌بردند که خداوند مسلمانان را به جایگزینی آن با واژه«اُنظُرنا»فرمان داد.

یهودیان هر پیامبری را که آموزه‌ای ناسازگار با آیین وخواسته‌های دینی آنان می‌آورداز با سرکشی تکذیب یا به قتل می‌رساندند وتنها پیامبران پیرو یهودیت را می‌پذیرفتند

خداوند به دلیل ظلم، بغی، رباخواری و بازداشتن مردم از راه حق، برخی طیبات (مانند گوشت حیوانات ناخن‌دار و پیه گاو و گوسفند)را به عنوان مجازات بر یهودیان حرام کرد.

تطهیر حضرت عیسی (ع) در آیه ۵۵ سوره آل‌عمران به معنای مجازی و به معنای نجات جان ایشان از توطئه یهودیان برای قتل است.

مفسران چرایی اشاره حضرت یعقوب به گرگ را به دلایل مختلفی از جمله خطر واقعی بیابان-تأثیر رؤیا-کنایه ازحسادت برادران،ایجاد بهانه برای جلوگیری ازسفر یوسف دانسته اند

رفتار فرزندان یعقوب به دلیل وجود پتانسیل خیرخواهی و عاقبت‌به‌خیری (اعتراف به خطا و توبه)، شکست تربیتی نیست، بلکه ناشی از غلبه وسوسه شیطان بر باطن آنان بوده است.