با سلام سوال زیرین را یک بار دیگر فرستادم ولی شما اشتباها به جای پاسخ به این سوال پاسخ سوال دیگری را برایم فرستاده بودید.
آیا ما شیعیان به این سخن پیامبر که در زیر آمده عمل کرده ایم؟ آیا این روایت در منابع اهل سنت هم می باشد؟ پس چرا فرزند دوم امام علی(ع) (امام حسین(ع)) را امام میدانیم؟ و چرا فرزند اول امام صادق(ع) را امام نمیدانیم؟لعنت بر مذهبی که به روایات پیامبر اکرم عمل نکند.
الأمر في الکبير ما لم تکن فيه عاهة
امامت در فرزند بزرگ است ، مگر اينکه وي بيماري داشته باشد ( که سبب رويگرداني مردم از وي شود )
الکافي ج 1 ص258
باسلام و تشکر از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
امر امامت بسان نبوت نياز به شرايطي دارد كه بايد از سوي خدا و به وسيله پيامبر (ص) تبيين و معرفي شود. چنان فرمود الله اعلم حيث يجعل رسالته (1) خدا مي داند رسالتش را در چه كسي قرار دهد و اين امر با بيان رسول خدا روشن شد كه جانشينان او چه كساني هستند. اما در باره حسن و حسين ع كه هر دو امام هستند دليلش اين است پيامبر (ص) كه سخنش جز وحي نيست فرمود: ابناي هذان امامان قاما او قعدا (2) و احاديث و ادله ديگر و اما اين كه جز در حسن و حسين (ع) امامت در دو برادر جمع نمي شود امام صادق ع فرمود :: لَا تَجْتَمِعُ الْإِمَامَةُ فِي أَخَوَيْنِ بَعْدَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ إِنَّمَا هِيَ فِي الْأَعْقَابِ وَ أَعْقَابِ الْأَعْقَابِ.
بعد از امام حسن و امام حسين، امامت در دو برادر جمع نشود.
بلكه فقط در فرزندان و فرزندان آنها مي باشد.
و حديث مورد اشاره شماهم از امام صادق (ع) است كه هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ از امام صادق ع نقل كرده است كه فرمود : إِنَّ الْأَمْرَ فِي الْكَبِيرِ مَا لَمْ تَكُنْ فِيهِ عَاهَةٌ.
امام صادق (ع) فرمود: امر امامت بفرزند بزرگ مىرسد، در صورتى كه عيبى نداشته باشد.
عبد اللَّه افطح كه بعد از اسماعيل بزرگترين فرزند امام صادق (ع)بود دو عيب داشت:
1- پاهايش بىاندازه پهن و درشت بود. 2- نادان و فاسد العقيده بود و بقول شيخ مفيد نزد پدر خود آبروئى نداشت و با طايفه حشويه رفت و آمد مىكرد و به مذهب مرجئه مىگرائيد.
پي نوشت ها:
1. الكافي، ترجمه مصطفوى، انتشارات اسلاميه، ج2، ص 38 .
2. الشيخ المفيد، الفصول المختاره، دار المفيد للطباعه و النشر و التوزيع - بيروت - لبنان، ص 303 .
موفق و موید باشید
