فقهي

پرسشگر محترم در کتاب وسائل الشیعه، ج 15 که مربوط به نکاح است، باب القسم و النشوز، روایاتی آمده که بر مطلب بالا دلالت دارد و استدلال روایات این است که چون مرد اجازه دارد تا چهار زن بگیرد، پس معلوم می شود هر زن یک شب از چهار شب حق دارد و اگر تعداد زن های او چهار باشد، همه شب هایش برای آنها است. اما اگر کمتر باشد، هر زن یک شب از چهار شب را حق دارد و باقی در اختیار خودش هست که پیش هر کدام که خواست برود و یا پیش هیچ کدام نرود.
این روایات در صدد بیان حقوق واجب زن و شوهر است که می توانند مطالبه کنند و برای طلب آن به محکمه رجوع کنند. زن از هر چهار شب یک شب حق همحوابگی با شوهر دارد و اگر شوهر این اقل حق را نداد، می تواند آن را مطالبه کند و این هم فقط همخوابگی است و لازم نیست حتما آمیزش هم باشد.
اما در جنب این روایات باید توجه داشته باشید که اسلام بنای ازدواج را بر عشق و مهر نهاده و هدف ازدواج را ایجاد کانون آرامش و سکون خواسته است:
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ في‏ ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (1)
و از نشانه‏هاى او اينكه همسرانى از جنس خودتان براى شما آفريد تا در كنار آنان آرامش يابيد، و در ميانتان مودّت و رحمت قرار داد در اين نشانه‏هايى است براى گروهى كه تفكّر مى‏كنند!
وقتی زن و مرد دوست هم بوده و منزل محل سکونت و آرامش یافتن باشد، طبیعی است مرد تمام وقت های خالی خود را با اشتیاق به منزل می آید و در کنار هم و از با هم بودن لذت می برند. اینجا آیه یا روایتی مرد را از حضور در منزل منع نکرده و توصیه ننموده بلکه محبت به همسر و جلب رضایت و بودن در کنار او را عمل نیکو شمرده است و اگر بدون دلیل شب را در خارج از منزل و دور از همسر خویش به سر کند، مذمت کرده است:
هلك بذي المروة ان يبيت الرجل عن منزله بالمصر الذي فيه أهله (2)
اگر مردی در شهر خود خارج از منزل و دور از همسر شب را به سر آورد، مروت را میرانده است.
اما اگر نتواند یا نخواهد شب ها را کنار همسرش باشد، گر چه کارش پسندیده و از مروت نیست. اما زن فقط برای یک شب از چهار شب حق مطالبه دارد.
پی نوشت ها:
1. روم (30)، آیه 21.
2. شیخ حر عاملی، وسائل الشيعة، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1403 ق، ج 14، ص 122.