باسلام ودعاي خير
اعتقادات من درباره اعمالي كه انجام ميدهم به صورت زير است:
هر عملي كه ما انجام ميدهيم داراي يك اثر دنيايي ويك اثر اخروي است:
1.اثر دنيوي :يعني به ازاي هر عمل، چه خوب چه بد، به تناسب همان عمل(نه لزوما عين عمل) به ما باز خواهد گشت و هيچ عملي در همين دنيا هم بدون نتيجه نخواهد بود.
حتي شخصي مانند صدام كه معمولا زياد به عنوان مثال گفته ميشود نتيجه اعمال خود را ديد چرا كه درست است كه صدام صدها انسان بيگناه را كشت و دنيا ظرفيت صدها بار كشته شدن را ندارد ولي از دست دادن قدرت براي چنين شخصي و ان ذلت دراواخر عمربراي كسي كه براي حفظ قدرت دست به هر كاري ميزد شايد سختي صدها بار كشته شدن را داشت.و ان رنجي را كه براي مردم ايجاد كرد باتمام وجود احساس كرد.
2.اثر اخروي :لحظه لحظه زندگي ما در ان دنيا منعكس خواهد شد و هر عمل كه در اين دنيا براي رضاي خدا انجام ميدهيم در اخرت رضايت ولبخند خدا را بدون واسطه دريافت خواهيم كرد وشادي ان با شادي دنيا قابل مقايسه نيست وبه ازاي هر گناه، در اخرت دوري از خدا را احساس خواهيم وعذاب ان با عذاب دنيا قابل مقايسه نيست . و بهشت وجهنم چيزي جز رضايت و عدم رضايت خداوند نيست كه با تمام وجود احساس خواهدشد وچون ما در اين دنيا قدرت درك كامل اخرت را نداريم لذت ها و عذاب ها به لذت و عذاب دنيايي تشبيه شده است. چراكه قطعا انسان ها افريده نشده اندتا براي انجام گناه در اتش جهنم سوزانده شوند و براي انجام ثواب به خوراكي هاي لذيذ! برسد.
حال سوال من اين است كه اولا تا چه حد باور هاي من درست ومنطبق با دين است؟
ثانيا اگر اين اعتقادات صد در صد درست نباشد اعمال من كه بر اساس اين باور ها انجام ميشود مورد قبول است؟ با تشكر

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
خواهر بزرگوار اعتقاد شما هم در مورد باز خورد دنيوي اعمال و هم نتيجه اخروي آنها نادرست نبوده و غالبا مطابق با معارف ديني مي باشد، و اعمال و رفتاري هم كه براساس اين باور هاي قبلي انجام داديد. ان شاء الله مقبول درگاه خداوند خواهد بود، اگر چه اين نكته كلي وجود دارد كه دانستن و يا ندانستن دقيق همه حقائق عالم هستي, و اعتقادات ديني نظير كيفيت حسابرسي و پاداش و عقوبت دنيوي و اخروي انسان در صحت و مقبوليت اعمال و رفتار عبادي انسان تاثير چنداني ندارد و شرط نمي باشد و همين كه جهت گيري كلي باور انسان درست بوده و اجمالا به حقائق دين بيان شده در معارف دين معتقد باشد كافي است، ولو اينكه در تحليلهاي ذهني خود به برخي از حقائق نرسيده باشد و يا اشتباه فهميده باشد، به هر حال جهت اطمينان خاطر شما به نكاتي كه احساس مي شود مورد توجه شما نيست اشاره مي شود:
اگر چه همه رفتارها و اعمال انسان در دنيا بازخورد خود را دارد و هيچ عملي بدون نتيجه نخواهد بود. ولي قطعا نتيجه همه رفتارهاي انسان به صورت كامل به او نخواهد رسيد و در دنيا ظرفيت چنين بازگشتي وجود ندارد مثلا در مثال صدام كه اشاره كرديد، عذاب سقوط از مناصب و قدرتي كه داشته به هر مقدار هم كه باشد با رنج ها و خون دلهائي كه در طول سالهاي متمادي بر انسانها و خانواده هاي آنها وارد نموده است. قابل قياس نيست وئ به علاوه پادشاهان ظالمي كه با عزت و احترام مردند هم كم نبودند و در مقابل هم دنيا ظرفيت جبران محروميتهائي كه افراد تا آخر عمر در راه الهي متحمل مي شوند ندارد.
اگر چه حقيقت نعمتها و عذابهاي الهي همان باطن اعمال و رفتار دنيوي ما مي باشد و اگر چه مهمترين نعمت و سخت ترين عذاب با نزديكي و دوري از خداوند و ميزان رضايت و غضب الهي مي باشد و اگر چه نعمتها و عذابهائي كه خداوند در قرآن بيان فرموده به همان ميزان فهم انسان در دنيا مي باشد. لكن نمي توان چنين استنباط كرد كه خوراكي هاي لذيذ و ... كه به عنوان نعمتهاي بهشتي در قرآن بيان شده و يا سوختن در آتش و ... كه به عنوان عذاب بيان شده در آنجا وجود دارد، بلكه به تعبير قرآن هم اين لذتهاي جسماني وجود دارد و هم فراتر از آن نعمت هائي وجود دارد كه مافوق تصور انسان است.(1) مثل نعمت رضوان الهي: «وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً في‏ جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ »؛«خداوند به مردان و زنان باايمان، باغهايى از بهشت وعده داده كه نهرها از زير درختانش جارى است جاودانه در آن خواهند ماند و مسكن‏هاى پاكيزه‏اى در بهشتهاى جاودان (نصيب آنها ساخته) و (خشنودى و) رضاى خدا، (از همه اينها) برتر است و پيروزى بزرگ، همين است »(2) و هم عذاب سوختن در آتش جهنم وجود دارد و هم عذاب دوري و رانده شدن از درگاه الهي .(3)
پي نوشت ها:
1. سجده(32)آيه 17.
2. توبه (9) آيه 72.
3. مؤمنون (23) آيه 108الي 103.
موفق و موید باشید