در اخبار مربوط به حادثه عاشورا آمده است كه قاتلين اباعبدا.. بدن آنحضرت را عريان نمودند حتي جامه زيرين آنحضرت را كه كهنه بود و حضرت آنرا نيز پاره كرده بود به غارت بردند
در اين صورت آيا اعضاي بدن كه نگاه كردن به آنها حرام است در مورد امام مكشوف گرديده است در صورت صحت آيا اين وهن بسيار در مورد مقام امامت نداشته و آيا دست قدرت الهي نمي توانست مانع از اين كار زشت شود كما اينكه با تصرفي كه در عصر عاشورا صورت گرفت آن ملعونين نتوانستند نسبت به بانوان حرم تعدي و جسارت نمايند. در اين مورد چطور
با احترام و تشكر

در روایت آمده که، پيراهن شريفش را اسحاق بن حيوة [حوبة] حضرمىّ برداشت و بر تن پوشيد و مبروص شد و موى سر و رويش ريخت، و در آن پيراهن زياده از صد و ده سوراخ تير و نيزه و شمشير بود.
عمامه آن حضرت را اخنس ابن مرثد و به روايت ديگر: جابر بن يزيد ازدى برداشت و بر سر بست، ديوانه يا مجذوم شد. و نعلين مباركش را اسود بن خالد ربود. و انگشتر آن حضرت را بحدل بن سليم با انگشت مباركش قطع كرد و ربود.
مختار به سزاى اين كار دستها و پاهاى او را قطع نمود و گذاشت او را در خون خود بغلطيد تا به جهنّم واصل گرديد.
و قطيفه خز آن حضرت را قيس بن اشعث برد و از اين جهت او را قيس القطيفه ناميدند.
روايت شده كه آن ملعون مجذوم شد، اهل بيت او از او جدا شدند و او را بیرون افکندند و هنوز زنده بود كه سگها گوشتش را مى‏دريدند. و در باره به غارت جامه زيرين آن حضرت در منابع معتبر نیامده است.
پی نوشت:
1. منتهي الآمال، شیخ عباس قمی، ص589، موسسه انتشارات هجرت قم، 1378ه چاپ سیزدهم،ج 2، ص 730 -731؛ بحار الأنوار، ج 45، ص 58 - 57؛ سید بن طاووس، الملهوف، ص 179- 180.