من یک شیعه هستم آیا در مذهب تشیع نماز های سنت جایز است و اگر هست چطور است؟و آیا در تشیع نماز های جداگانه جایز است؟و آیا امامان ما نماز سنت و نماز جداگانه نمیخواندند که ما نمیخوانیم؟مگر ما پیرو آن ها نیستم؟من به اهل سنت کار ندارم اما به نظر من این باید شیعه باشه که سنت پیامبر رو عمل کنه.تشکر
پرسشگر گرامي، با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با اين مرکز و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما در اين ماه عزيز
سوال اول شما چندان روشن نیست، اگر منظور از نماز سنت نماز مستحبی و نافله است باید گفت در مذهب شیعه بر اساس روایات معصومین نمازهای مستحبی بسیاری نقل شده و امامان معصوم هم خود به خواندن این نمازرها مبادرت داشتند، در کتب عبادی مانند مفاتیح الجنان بسیاری از این نمازها به همراه روایات حاکی از عمل خود امامان به انجام این نوافل ذکر شده است که می توانید مراجعه بنمایید .
اما در مورد نمازهای فریضه و جدا خواندن آن ها از هم باید گفت:
با هم یا جدا خواندن نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا یکی از اختلافات شکلی در نحوه انجام نماز بین شیعه و سنی است که شیعیان معمولا این دو نماز را با هم می خوانند و اهل سنت معمولا جدای از هم؛ در واقع به طور معمول شیعیان نمازهای پنجگانه خود را در سه نوبت می خوانند و اهل سنت در پنج نوبت و در هر حال هر دو عمل صحیح است؛ ما نیز همانند اهل سنت معتقدیم که جدا خواندن نمازهای فریضه در پنج نوبت عملی بهتر و مطابق سنت پیامبر و امامان است، اما نباید از یاد برد که این امر به معنای ضرورت و لزوم این عمل نیست.
به عبارت روشن تر از نظر شیعه با هم خواندن نماز ظهر و عصر و مغرب و عشاء امری جایز و مستحب - و نه لازم - است و منشا اصلی عملکرد فقهی شیعیان همین منابع روایی قطعی است که برای شیعیان معتبر است و خود امامان معصوم که پیشوای ما در انجام امور دینی هستند این گونه نماز خواندن را تجویز نموده اند، در عین حال اگر فردی امکان و تمایل به جدا خواندن نمازها داشت. بسیار خوب است که چنین کند همان گونه که در برخی مساجد شیعه همین گونه عمل می شود.
در عین حال مستندات نقلی نشان می دهد که جمع بین ظهر و عصر و مغرب و عشا هم در منابع شیعه و هم در روایات اهل سنت آمده است و پیامبر خود نیز در مواردی بدون هیچ ضرورتی نمازها را با هم خوانده است؛ برای نمونه به چند روایت شیعه و سنی در این باره اشاره میکنیم:
روایات شیعه:
عبدالله بن سنان از حضرت امام صادق(ع) نقل کرده: پیامبر بدون این که عذری در کار باشد، ظهر و عصر و نیز مغرب و عشا را با یک اذان و دو اقامه خواند.(1)
اسحاق بن عمار از امام صادق(ع) نقل میکند: پیامبر بدون این که عذری در کار باشد، ظهر و عصر را در یک جا خواند. عمر به آن حضرت گفت: آیا در نماز حکم تازهای پیدا شده؟ پیامبر گفت: نه حکم تازهای در باره نماز نیامده، ولی خواستم کار را بر امت خودم راحتتر کنم.(2)
عبدالملک قمی میگوید: به امام صادق(ع) گفتم: میتوانم بین دو نماز را بدون این که عذری داشته باشم، جمع بکنم؟ امام در جواب فرمودند: پیامبر این کار را انجام داد و خواست که امت را در آسایش و راحتی قرار دهد.(3)
روایات اهل سنت:
جابر بن زید از ابن عباس نقل کرده که پیامبر هفت رکعت مغرب و عشا را با هم خواند و هشت رکعت ظهر و عصر را با هم خواند و حضرت در مدینه بود.(4)
ابن عباس میگوید: پیامبر اسلام در مدینه، بین ظهر و عصر و بین مغرب و عشا را جمع میکرد، بدون این که عذری در کار باشد.(5)
سعید بن جبیر از ابن عباس نقل میکند: رسول خدا(ص) ظهر و عصر و مغرب و عشا را با هم خواند ،بدون این که خطر و یا سفری در کار باشد.(6)
عکرمه از ابن عباس نقل میکند که پیامبر در مدینه، بدون این که مسافر باشد، مغرب و عشا و نیز ظهر و عصر را با هم خواند.(7)
پینوشتها:
1. شيخ حر عاملي، وسائلالشیعه،نشر آل البيت ،1409ق، ج 3، ص 160، باب 32، ح1.
2 . همان، ص 161، ح 2.
3. همان، ح3.
4 . صحیح بخاری، دار ابن کثیر و الیمامه، دمشق و بیروت 1414.، ج 1، ص 201، باب تأخیرالظهر الی العصر، ح 518 .
5 . صحیح سنن نسائی، باب الجمع بین الصلوتین فی الحضر،بي جا، بي تا، ج 1، ص 200، ح 601.
6 . صحیح مسلم، باب الجمع بین الصلوتین فیالحضر،دار احیاء التراث العربی، 1374ق، بیروت، ج 1، ص 489، ح 49.
7 . مسند احمد بن حنبل، چاپ شده در ضمن «موسوعهالسنه» الکتب السته و شروحها، بي جا، بي تا، ح 1، ص 221، س 27.
