ارجحیت نماز صبح یا ترک خودارضایی؟!

سلام، من يه دختر 20 ساله ام و از وقتى 15 سالم بود به اين بيمارى فكرى مبتلا شدم، الان حدود یه ساله كه شروع به نماز خوندن كردم و تا حدى برام قابل كنترل شده اين رفتار، اما مشكلى كه دارم با نماز صبحه، من به دليل اوضاع نابه سامان خانواده اتاق شخصى ندارم و با مادرم توى يه اتاق هستم، وقتى براى نماز صبح بيدار مى شم بعدش براى اينكه مزاحم خواب مادرم نشم نمى تونم كار مفيدى انجام بدمو مجبورم دوباره بخوابم،اما خوابم نمى بره وقتى هم افكارم براى يه مدت طولانى آزاد مى مونه بالاخره اين عادت زشت تكرار مى شه، ولى روزايى كه براى نماز نمى خونمو همزمان با مادرم بيدار مى شم اين مشكلو ندارم، وقتى نماز صبح مى خونم بايد از 4-5 صبح تا حدودای ساعت 9 بيدار و البته بيكار بمونم كه در نهايت منحرف مى شم، حالا از يه طرف مى خوام تا وقتى اتاق شخصى ندارم خوندن نماز صبح رو ترك كنم تا کاملا بتونم این عملو ترک کنم و از طرفى به خاطر تاكيدهاى زيادى كه در موردش شده دلم نمياد، مى شه شما يه راه حلى توصيه كنين؟