با سلام مجدد
متشکر از پاسخگویی شما
اما منظور من چیز دیگری بود
فرض بفرمایید در کودکی انسان اتفاقی برایش افتاده که درانجام گرفتنش خود شخص تاثیر چندانی نداشته(حتی قبل از دوران مدرسه) اما بااین وجود خود را گناهکار می پندارد وتوبه می کند سوال من این است که در صورت افشا شدن این اتفاق شخص می تواند قسم بخورد که چنین اتفاقی برایش نیفتاده است؟
چون در صورت افشا شدن آبروی شخص به خطر خواهد افتاد و ممکن است بنیان زندگی مشترکش سست شود
در این مورد راهنمایی بفرمایید
لازم به ذکر است که این گناه حق الناس نبوده است
با سلام و سپاس از ارتباط تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
پرسشگر گرامی!
سوالتان کلی بوده و برایمان به صورت یقینی مشخص نیست که مشکل از چه قرار است، ولی با حدس قوی که زده ایم گویا مسئله به زایل شدن پردۀ بکارت در دوران کودکی است. این مشکل برای عده ای از دختران در دوران کودکی و یا قبل از ازدواج رخ می دهد و نگرانی ندارد و جزء اتفاقات محسوب می شود.
با موقعیتی که تشریح کرده اید و خود هم در این قضیه مقصر نبوده اید، مشکل را طبیعی قلمداد کنید و خیلی حساس نباشید تا مسئله به باد فراموشی سپرده شود. ضمناً شما در کودکی که درک بالایی نداشته اید، این اتفاق را دیده اید؛ خودتان را توبیخ نکنید و از خدای متعال در یاری خواستن ناامید نباشید.
همانطور که می دانید در مواردى که مصلحت دروغ گفتن بیشتر از مفسده آن باشد، دروغ و حتی قسم دروغ حرام نیست. این گونه موارد، دروغ مصلحتآمیز نام گرفته است؛ از جمله موارد آن اصلاح بین زن و شوهر و خانواده است.
توضیح مطلب:
هرگاه به دست آوردن مصلحت مهمّى متوقّف بر دروغ باشد، و با راستگوئى نمىتوان به آن رسيد، حرمتش بر طرف مىشود و گناهش از ميان مىرود، و اگر تحصيل اين مصلحت واجب باشد، مانند نجات مسلمانى از قتل و اسارت، يا حفظ آبرو يا مال محترم او، دروغ در اين صورت واجب مىشود. و اگر آن مصلحت به حد وجوب نرسد، ولى راجح باشد، دروغ جايز و مستحب است.(1)
شما برای اینکه بنیان خانوادگی تان- که از امور مهم محسوب می شود- مخدوش نشود، اشکالی ندارد که دروغ بگویید. البته تا آنجایی که می توانید در ابتدا توریه کنید و مثلا بگویید: "از وقتی خودم را شناخته ام از این کارها نکرده ام" و یا اینکه "من تا وقتی هوشیار بوده ام خودم کار اشتباهی در این مورد انجام نداده ام" و یا اینکه "استغفراللّه پناه به خدا مىبرم (شنونده از اين سخن نفى آن كار را مىفهمد در حالى كه گوينده منظورش استغفار از عمل خلافى بوده است كه انجام داده است" یا جملاتی از این قبیل.
امام صادق(ع) فرمود: «انّ اللَّه أحبّ الکذب فى الإصلاح... و أبغض الکذب فى غیر الاصلاح؛(2) خداوند دروغ گفتن را در مورد اصلاح بین مردم دوست دارد».
حاصل سخن:
با گذشت زمان سعی بر مدیریت این بحران داشته باشید و با حساس شدن بر این مسئله قضیه را خراب نکنید و خودتان را کاملاً طبیعی جلوه دهید تا کسی اتهامی به شما وارد نسازد.
حال که از شما اشتباهی سر نزده است و در این مشکل ایجاد شده نقشی نداشته اید، به خدای متعال پناه ببرید و این را بدانید که او مدافع شما خواهد بود: خدای متعال مدافع کسانی خواهد بود که ایمان آورده اند.
پىنوشتها:
1. سید جلال الدین مجتبوی، علم اخلاق اسلامى (ترجمه جامع السعادات) ج2، ص430، انتشارات حکمت، تهران،1377ش .
2. میزان الحکمة، محمد محمدی ری شهری، انتشارات دارالحدیث، عنوان 3466، حدیث 17474.
