در سال 82 ازدواج كرده و داراي پسري 5 ساله مي باشم. بدليل تنهائي فرزندم و اينكه خودم هم خيلي دوست دارم كه فرزند ديگري داشته باشم مدتي است كه با همسرم در اين مورد صحبت ميكنم ولي ايشان باتوجه به وضعيت اقتصادي نايسامان كشور با اينكه هر دو كارمند هستيم و داراي منزل شخصي هم هستيم با درخواست من موافقت نمي كند.
حال سوال من اين است كه آيا زن و شوهر در داشتن فرزند بر هم ديگر حقي دارند يا نه؟ يعني اگر همسرم از من اين درخواست را داشت و من قبول نمي كردم و يا برعكس آن آيا حقي بر گردن هم داريم يا نه؟
با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
فرض بگيريم كه ما ده آيه و روايت يا حتي مواد قانوني مبني بر حق مشروع و قانوني شما در زمينه درخواست فرزند از شوهر را به شما ارائه دهيم. با اين فرض فكر مي كنيد آيا شوهر شما زير بار خواهد رفت و به فرزنددار شدن شما رضايت خواهد داد؟ به نظر ما بهتر است شما به جاي درخواست مستقيم و مكرر از ايشان به يك مشاور خانواده سري بزنيد. يك مشاور خانواده مي تواند به عنوان يك فرد غير ذي نفع و با تكنيك هاي روانشناختي شوهرتان را مجاب و متقاعد به آوردن فرزند دوم نمايد. مثلا مي تواند با استناد به شواهد روانشناختي مبني بر آثار مثبت فرزند دوم بر فرزند اول يا پيامدهاي منفي تك فرزندي كم كم بستر تغيير عزم جزم شوهرتان را فراهم آورد. پس اگر بتوانيد حتي يكي دو جلسه با يك مشاور يا روان شناس كارآشنا به مشورت بپردازيد، قطعاً راه هموارتري براي نيل به اهداف خود باز كرده ايد.
اگر شوهر شما فردي مذهبي يا معتقد به مذهب است مي توانيد از مشاورين مذهبي نيز در اين راستا استفاده نماييد. خود شما هم مي توانيد به مطالعه كتاب ها و مقالاتي درباره روانشناسي تك فرزندي بپردازيد و اطلاعات خود را در اين زمينه بالا ببريد.
