با سلام.حدیثی رو در کتاب حلیه المتقین خوندم در مورد اینکه شب اول و وسط و آخر ماه جماع نکنید که فرزندتان صرع میگیرد.دو سال برام پیش آمد :1-فلسفه این حدیث و اینکه آیا این امر اثبات شده است؟ 2-آیا هر کس که صرع دارد علتش همین مسئله هست؟
با سلام و تشكر از ارتباط شما با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
1. از این گونه روایات که در باره نتایج و آثار اعمال است، در کتب روایی زیاد است و اگر سندشان قوی بوده و به یقین از امام معصوم صادر شده باشند، قطعا حق هستند زیرا معصوم به اذن و اراده خدا بر جهان اشراف دارد و از علل و عوامل مادی و معنوی و پنهان و پیدا خبر دارد. البته چون غالب این روایات خبر واحد هستند یعنی متواتر نیستند که یقین داشته باشیم از معصوم صادر شده اند، از این رو گمانی و ظنی هستند.
مطلب دیگر این که این روایات بیان کننده اقتضاها می باشند یعنی مثلا جماع در این اوقات زمینه چنین اتفاقی را بیش از اوقات دیگر دارد ولی زمینه برای محقق شدن کافی نیست و به قول معروف زمینه حکایت از بعض و قسمتی از علت می کند و برای این که آن اتفاق بیفتد، باید بقیه اجزای دیگر علت هم حاصل باشد. پس این روایات حکایت از علت تامه نمی کند تا بگوییم حتما اتفاق می افتند و ما نمی دانیم که علم تجربی توانسته به این زمینه و علت برسد و آنها را ثابت کند یا نه ولی چون احتمال صدور این روایت هست و اگر روایت از امام باشد، قطعا حق است، خوب است که رعایت کنیم.
البته در روایات گفته شده که برای رفع این عوامل ناپیدا توسل و پناه بردن به خدا از شر شیطان های جنی و غیر جنی و صدقه دادن مؤثر بوده و رفع نگرانی می کند، خوب است در صورتی که خواستیم در این ساعات با همسر همبستر شویم، قبل از آن صدقه داده و به خدا از شرهای پیدا و ناپیدا پناه ببریم.
2. این روایت یکی از زمینه های مریضی صرع را بیان می کند نه همه زمینه ها و علت آن را؛ از این رو ممکن است علت ها و زمینه های دیگری باعث این مریضی شده باشد. زمینه های هر مریض ای مختلف و متعدد هستند که بعضی پیدا و مادی و قابل شناسایی با علم تجربی می باشند و بعضی ناپیدا و معنوی بوده و علم تجربی را بدان راهی نیست. اگر این روایت از امام معصوم صادر شده باشد به احتمال قوی به یکی از زمینه های معنوی و ناپیدای این مریضی اشاره دارد ولی علت هر صرعی را بیان نمی کند و ممکن است علت های دیگر دخیل باشد.






