با عرض سلام خدمت شما می خواستم بپرسم اگر کسی از روی عمد ( نه از روی دشمنی با خدا بلکه از روی سستی و تنبلی ) در نماز بی توجه باشد و حواسش جای دیگر باشد ، نماز او چه حکمی دارد ؟ ، و آیا شخص مرتکب حرام شده است ؟ با تشکر از شما

با سلام و تشكر از ارتباط شما با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
ببینید توجه و حضور قلب در نماز باعث لذت بردن از نماز است و خدا هم نمازی را از ما می خواهد، که ما بدانیم در نماز چه می گوییم و حضور قلب داشته باشیم، خدا در قرآن می فرماید: يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى‏ حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ (1) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! در حال مستى به نماز نزديك نشويد، تا بدانيد چه مى‏گوييد.
توجه و حضور قلب از شرایط قبولی نماز است و روایت داریم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «لا يَقبَلُ اللّه ُ صلاةَ عَبدٍ لا يَحضُرُ قَلبُهُ مَع بَدَنِهِ ؛ (2) خداوند نماز بنده اى را كه دلش در كنار بدنش حضور ندارد، نمى پذيرد».
توجه و حضور قلب در نماز سخت نیست توجه و حضور قلب یعنی اینکه به معنای الفاظی که در نماز می خوانیم توجه داشته باشیم و متوجه باشیم که در مقابل چه کسی ایستاده ایم بدون این توجه این حرکات و رکوع و سجود ما که مفهومی نخواهد داشت.
اما اگر از روی سستی و تنبلی در نماز بی توجه باشیم، نماز صحیح است، فقط خود را از نماز کامل محروم کرده ایم زیرا هرچه قدر در نماز حضور داشته باشیم به همان اندازه نمازمان مقبول خواهد بود.
توضیحات بیشتر را از بخش تلفنی مرکز با شماره09640 جویا باشید.

پی نوشت ها :
1. نساء(4) آیه 43
2. محمدی ری شهری، میزان الحکمه، 4 جلدی، انتشارات دارالحدیث، ج 2، ص 1637.