ازدواج

سلام خسته نباشید.
دختری19ساله ام وخواهری33ساله دارم که مجرد هستند
من شرایط ازدواج رو دارم خواستگار هم دارم ولی مادرم حتی اجازه نمیده که من اونهارو بشناسم حتی اسمشونم نمیدونم.
چون معتقده اول باید خواهرم ازدواج کنه!این انصافه؟خب ایشون33سالشونه در حال حاضر هم فقط خانه داری بلده که اونم بلد نبود بهتر بود!
ازش بد نمیگمااا اینا حرفای مادرمه در موردش.
شما بگین چجوری به مادرم بگم که دوس دارم ازدواج کنم!
کجای دین آوردن که ازدواج در خانه به ترتیب سن باشه؟
باور کنین به هزار زحمت آرزوهامو کنترل کردم...بعضی وقتا واقعا نا امید میشم
درضمن مگه نمیگه ازدواج نکنم فعلا؟برم با یه پسر دوس بشم خوبه؟اینجوری راحت میشه؟
جون به لبم کرده حتی اسم پسر هم نمیتونم به زبونم بیارم.
همش میگه قدیم دخترا اهل دوستی قبل ازدواج نبودن وفلان وبهمان...
خب آخه دختری که 10-11ساله ازدواج کنه دوس پسر میخواد چیکار؟
این درد اکثردخترای جامعه ماست بخاطر همین سنت های بی مورد که تا خواهر بزرگتر ازدواج نکنه کوچیکه باید مجرد باشه!
خب تکلیف دخترائی که عاشق کسی هستن و حیا اجازه نمیده سخنی ازشون به میان بیارن چی میشه؟
بخدابه زور تونستم جلو گناه و اعمال غیر شرعی رو بگیرم
کمکم کنین لطفا
چجوری مادرمو قانع کنم؟