سلام خسته نباشید
قبل از اینکه سوالم رو مطرح کنم، خواستم خواهش کنم آقایونی که توی چت می خوان جواب سوال بدن رفتارشون طوری باشه که احساس بدی به آدم دست نده! احترام به این نیست که من بگم سلام، ایشون بشه السلام علیکم و رحمته الله و برکاااااااته!
به نظر شما، کسی که حاضر نیست حتی سوالتون رو کامل گوش کنه، چقدر واسه مخاطبش ارزش قائله؟! ممنون می شم در این زمینه توجه بیشتر بشه، تا جایی هم که من می دونم، پیامبر (ص) روی اخلاق بیشتر از خیلی چیزای دیگه تاکید داشتن.
حالا سوالم
من اتفاقی متوجه یه نکته ای شدم، توی یکی از کتاب های دعا (گنج های معنوی نوشته ی آقای رضا جاهد) که ظاهرا خیلی هم معروف هست، یه مطلبی دیدم
از رسول اکرم (ص) نقل شده بود که هر کسی این «آیه» از قرآن رو بخونه بر طعام و به شخص مورد نظر بخوراند، باعث جلب محبت می شه
آیه ای که ذکر شده بود این بود:
ان لا تعلوا علی و اتونی مسلمین لولا ان ربطنا علی قلبها لتکون من المومنین
حقیقتش من نتونستم همچین آیه ای توی قرآن پیدا کنم
تا جایی که من متوجه شدم، بخش اولش مربوط به آیه ی 31 از سوره ی نمل، و بخش دوم هم قسمتی از آیه 10 سوره ی قصص (اونم به صورت ناقص) هست! در واقع یه آیه جدید ساخته شده!
حالا من می خوام بدونم اولا که من اشتباه می کنم؟ یا واقعا این آیه توی قرآن هست و من نتونستم پیداش کنم؟ ممنون می شم بفرمایید کدوم سوره و آیه
اگر هم چنین آیه ای وجود نداره و چیزی که من بهش رسیدم درسته، این مصداق تحریف قرآن محسوب می شه یا نه؟ و تکلیف چیه اصلا
اگر هم این آیه وجود نداشته باشه، خواندش به عنوان یه دعا چه حکمی داره؟ (با توجه به اینکه آیه های مختلفی کنار هم اومده و حتی یه آیه ناقص هستش)
ممنون می شم به همه ی قسمت های سوالم پاسخ بدین
با سلام و تشكر از ارتباط شما با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
ضمن تشکر از تذکر به جایی که در باره پاسخ دهندگان در آن لاین داده اید، امیدواریم که رعایت شود؛ اما سؤال شما:
دعاها و دستور العمل هایی که در کتاب گنج های معنوی آمده، اگر مستند به کتاب های معتبر باشد (که بعضی از آنها این گونه اند)، اعتبار دارند و گر نه سست و ضعیف می باشند (که متاسفانه بسیاری از آنها این گونه است و نویسنده آدرس و منبع آنها را ذکر نکرده و معلوم نیست از کجا نقل کرده است) و قابل توصیه نیستند.
اما عبارت مورد نظر شما دو آیه است: آیه اول "أَلاَّ تَعْلُوا عَلَيَّ وَ أْتُوني مُسْلِمين" که آیه 31 سوره نمل و مضمون نامه حضرت سلیمان به ملکه سبا است.
و عبارت دو م : لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلى قَلْبِها لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنين" که قسمتی از آیه 10 سوره قصص است.
این که در روایتی آمده باشد که برای جلب محبت کسی، این عبارت که تلفیقی از دو آیه است را بر طعام یا نوشیدنی ای بخواند و به فرد مورد نظر بخوراند (و ما این دستور را در منابع به نقل از امامان نیافتیم ) چنین دستور هایی ممکن است و دعاهایی داریم که از تلفیق آیات قرآن می باشد یا عبارات آن با اندک تفاوتی با آیات شبیه است اما آنها را آیه ننامیده اند و دعا هستند و ما هم نباید آنها را آیه بنامیم چون تلفیق آیات یا شبیه آیاتند و مثلا ما آیه ای به صورت : "أَلاَّ تَعْلُوا عَلَيَّ وَ أْتُوني مُسْلِمين لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلى قَلْبِها لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنين" نداریم و اگر کسی آگاهانه این را یک آیه بشمرد، دروغ گفته است و صحیح نیست.
بله این عبارات را به عنوان دعا و برگرفته از قرآن می توان خواند و انتظار نتایجی داشت و اگر دستور در کتب معتبر از امام معصوم رسیده که نسبت دادنش به امام صحیح است و گر نه به عنوان یک دستور العمل تجربه شده که افرادی انجام داده اند و نتیجه گرفته اند، نیز اشکالی ندارد به شرطی این که رنگ دین و تقدس به خود نگیرد و به خرافه پروری و خرافه گرایی جامعه کمک نکند.
زمانی این کار مصداق تحریف است که مدعی شویم آیه ای به این شکل داریم یا بگوییم این عبارت آیه قرآن است اما اگر گفتیم این عبارت برگرفته از قرآن یا شبیه عبارات قرآن است، دیگر مرتکب تحریف نشده ایم.
