من دانشجویی هستم که مدتی بود سیگار میکشیدم بعد با خودم وخدایم عهدکردم سیگار نکشم ولی متاسفانه بعد چند ماه هفته ی قبل یک نخ سیگار کشیدم وحالا احساس گناه میکنم ایا راهی برای جبران هست ؟ یا کفاره اش چیست؟
با سلام و تشكر از ارتباط شما با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
در عهد لازم است صيغه خوانده شود. مثلا به عربي يا فارسي و يا هر زبان ديگري بگويد: با خدا عهد كردم كه ديگر سيگار نكشم .بنا بر اين بايد صيغه عهد را بر زبان جاري كند، قصد كردن يا در دل گذراندن و نيت كردن كافي نيست، و با آن عهد شرعي تحقق پيدا نمي كند.(1)پس اگر هنگام عهد كردن اسم خدا را بر زبان جاري كرديد و عهد شرعي محقق شده باشد در اين صورت شكستن عهد گناه دارد و كفاره آن طبق فتواي مراجع تقليد آن است كه شصت فقير را يك وعده سير كند، يا دو ماه روزه پي در پي بگيرد.(2)
عزيز گرامي ! پرسش شما گوياي ايمان دروني و فروزندگي چراغ توحيد در جان شماست. در آموزه هاي ديني وفاي به عهد وپيمان يكي از نشانه هاي دينداري و علامت ايمان، شناخته شده است (3) وفاي به عهد به اندازه اي اهميت دارد كه كه قرآن كريم يكي از ويزگي هاي نماز گزاران را وفاي به عهد ذكر كرده، (4) بلكه يكي از ويژگي هاي تقوا و صداقت و ايمان راستين را وفاي به عهد شمرده است (5) از اين رو در روايات آمده است: لا دين لمن لا عهد له » (6) كسي كه به عهد و پيمان خويش وفادار نيست، دين ( كامل ) ندارد. و خداوند براي ورود به بهشت شرط هايي گذاشته است، از جمله فرموده: وَ أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُم (7) به عهد و پيماني كه با من بسته ايد وفا دار باشيد تا من نيز به پيمان خود نسبت به شما وفا كنم، و در روايات و آيات زيادي نقض عهد و پيمان مورد مذمت قرار گرفته است. چنان كه در سوره بقره نقض عهدهاي مكرر را يكي از صفات فاسقين ذكر كرده است. (8) البته نقض عهد شما چون مكرر نبوده و بنا نداريد خلاف عهد خود را تكرار كني، اين آيه شامل حال شما نمي شود. اما به هر حال انجام يك بار خلاف هم گناه است و براي پاك شدن گناه توبه و استغفار لازم مي باشد اما ناراحت نباشید، همت خود را مضاعف نموده و تصمیم خود را قطعی و محکم تر ادامه دهید که خدا یار و کمک کار شماست.
پی نوشت:
1. توضیح المسائل مراجع، ج2، مسئله 2667.
2. توضیح المسائل، آيت الله مكارم شيرازي ، ص 469، مسئله 2299، ناشر، انتشارات مطبوعاتي هدف، قم.
3. تحف العقول، حسن بن شعبه بحراني، ترجمه احمد جنتي، ص 329، ناشر مؤسسه امير كبير.
4. معارج (70)، آيه 32.
5. بقره (2)، آيه 177.
6. مستدرك الوسايل، محدث نوري، ج 16، ص 96، مؤسسه آل البيت ، قم 1408 ش.
7. بقره، آيه 40.
8. بقره، 27.






