با سلام و تشكر از ارتباط شما با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
خواهرگرامی خوشبختانه شما هنوز سن بالایی ندارید . با توجه به عواملی که سن ازدواج را افزایش داده و موانعی که بر سر راه ازدواج برای جوانان وجود دارد، نباید نداشتن خواستگار موجب نگرانی تان شود ؛ زیرا:
اولاً، سن ازدواج در جامعه کنونی افزایش یافته است. این واقعیت اجتماعی مطلوب نیست و باید در پی کاهش آن بود؛ ولی باید به عنوان یک واقعیت تلخ و رنج آور پذیرفته شود. حتی برخی دختران در سنین بالاتر از 30 سال ازدواج می‏کنند و ازدواج موفقی هم دارند. بنابراین، باید گفت: کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور.
گمان نشود تعدد خواستگار نشانه یا دلیل برتری یا داشتن کمال فردی است و نداشتن آن نشانه نقص و ضعف. چنان نیست که همه دختران دارای خواستگارهای متعدد باشند. خیلی از خانم‏های متأهل که در زندگی مشترک خود نیز خوشبخت هستند، می‏گویند شوهر من اولین و آخرین خواستگارم بود. پس کثرت خواستگاران خیلی مهم نیست.
اگر در زندگی کسانی که خواستگاران بسیار داشتند یا زود ازدواج کردند - به خصوص در مواردی که آشنایی‏ها از طریق‏های غیر مشروع انجام گرفته « دقت و تأمل کافی صورت گیرد، آشکار می‏گردد کثرت خواستگار یا زود ازدواج کردن به صلاح دختر و زندگی‏اش نبوده و در واقع شرّی است که به دنبال عدم رعایت اصول اخلاقی و ارزشی و بی‏توجهی به عفت و عفاف گریبانگیر فرد گردیده و مدت‏ها زندگی مشترک دختر و خانواده‏های دو طرف را تلخ ساخته است. پس تعدد خواستگار و زود به خانه بخت رفتن همیشه به معنای خوشبختی نیست.
خداوند برای رسیدن به هدف مطلوب و ساختن سرنوشت سعادتمندانه، دو گونه اسباب و علل مقرر داشته است که عبارت اند از:
1. عوامل مادی یا ظاهری؛
2. عوامل معنوی یا باطنی.
انسان باید به کمک عقل و فکر خدادادی خود و مشورت با افراد آگاه و متخصص، در هر کاری اقدام نماید. همزمان از آغاز هر کار تا پایان آن، با دعا و توسل به لطف و عنایت های خداوند امیدوار باشد. از او بخواهد اقداماتش را به هدف و نتیجه مطلوب برساند.
الف) عوامل ظاهری:
برخی از عوامل ظاهری که زمینه ازدواج را فراهم می کنند، عبارت اند از:
1. خوش اخلاقی، پرهیز از گرفتگی چهره و عبوس نبودن.
2. خوش‌زبانی و داشتن بیانی نرم و مهربانانه همراه با دلسوزی.
3. پرهیز از زودرنجی و بالا بردن قدرت تحمل، ظرفیت و صبر و بردباری.
4. شادابی و نظافت و پاکیزکی.
5. رعایت کردن فرهنگ صحیح جامعه.
6. پرهیز از ابتذال اخلاقی و ‌ژولیدگی.
7. پرهیز از افسردگی و گوشه‌گیری.
8. پرهیز از حرف‌ها و اظهارات دلسرد کننده.
9. متواضع بودن پیش افراد همجنس (زنان و دختران) و پرهیز از خودستایی و تکبر.
10. حضور در کانون‌های علمی و مذهبی. همچنین مساجد و جلسات مذهبی و شرکت در مجالس مراسم جشن و عقد و عروسی اقوام و خویشان با حفظ موازین و شئون اسلامی.
11. داشتن اعتماد به نفس و شخصیت برازنده.
ب) دعادرمانی و توجه به عوامل معنوی:
1. خواندن سوره یس:
از پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - روایت شده که در خواندن سوره یس ده خاصیت است، از جمله رسیدن به همسر مناسب. (1) پس این سوره را هر روز صبح بعد از نماز بخوانید. ثواب آن را هدیه به چهارده معصوم - علیهم السلام - کنید. سپس از خدا حاجت خود را بخواهید.
2. نماز امام زمان(ع):
شب جمعه بعد از نصف شب غسل کنید و نماز امام زمان - علیه السلام - را بخوانید. (کیفیت آن در مفاتیح الجنان آمده است)
بعد از سلام، به سجده روید و صد مرتبه صلوات بفرستید. در حال سجده، حاجت خود را از خدا بخواهید.
3. دعای یستشیر:
دعای «یستشیر» را که در اوایل مفاتیح الجنان آمده، هر صبح و شب بخوانید.
4. خواندن نماز جعفر طیار به همان نحوی که در مفاتیح الجنان آمده است.
در پایان لازم است به این نکته مهم توجه شود که گاهی میزان ایمان و باور، صداقت، «اعتماد » و «حُسن ظن» انسان به خدا، از طریق تأخیر استجابت و یا عدم استجابت دعاها مورد آزمایش قرار می گیرد؛ یعنی تأخیر در استجابت دعا برای این هدف است که فرد «حقیقت ایمان » و جوهر وجودی خود و میزان «حُسن ظن» خود به خدا را آشکار نماید و میزان دلبستگی و علاقه و ایمانش به حقانیت خدا را نشان دهد. آیا تا آن جا با خدا است و او را قبول دارد که خدا تابع او باشد و دعاها و خواسته هایش را اجابت کند یا این که در هر حالی خود را عبد و بنده تابع خدا می داند؟
چه بسا یکی از مهم ترین آزمایش های خداوند برای بندگان خوبی چون شما، تأخیر در اجابت ها و سنجش میزان صبر و حسن ظن شما به خدا باشد. امام صادق (ع) می فرماید: «اصل و اساس حُسن ظن به خدا، ریشه در "حُسن ایمان" و "سلامت دل" دارد. علامت و نشانه اش این است هر چیزی را که می بیند (و هر راحتی و گرفتاری به او می رسد) با چشم بصیرت و پاک، و نگاهی ارزشمند به آن نگرد». (2)
زندگی پر از سعادت و نشاط و موفقیت برایتان آرزومندیم.
پی­نوشت­ها:
1. حاج شيخ عباس قمي، سفينة البحار، ج 2، ص 418، دار الاسوة الطباعة و النشر، 1422 ه. ق.
2. المحدث النوري، مستدرك الوسائل، ج 2، ص 110، مؤسسة آل البيت، قم، 1408 ه.ق.