جمکران پرستی بس است

با سلام و تشکر از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
کاریکاتور مضحک مزبور را علی غم همه ضعف های هنری و فکری نگارنده اش ملاحظه کردیم و بر کوته فکری وی و آنان که از وی الهام می گیرند تاسف خوردیم؛ به یقین چنان که خود فرمودید اسلام دین خرافات و شرک و بت پرستی نیست. اسلام آیین یکتا پرستی است و ستایش و خواندن هر معبود و مخلوقی جز خدای یکتا شرک است ؛ اما همه این ها چه ارتباطی با توجه و توسل به اولیاء الهی و اقبال قلوب مومنین به یک مکان عبادی و یک پرستشگاه الهی به نام مسجد جمکران دارد؟
از نگارنده بی هنر کاریکاتور مزبور توقعی نیست، اما گویا شما هم هیچگاه قدم در این مسجد مقدس نگذاشته و از نزدیک عبادت و بندگی بندگان خداوند در برابر خدای متعال را ندیدید که چگونه صدها هزار نفر در شبانه روز رو به قبله ایستاده و نماز سفارش شده از جانب امام زمان )ع( را می خوانند و در آن دویست مرتبه آیه توحید در عبادت و استعانت یعنی « إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعينُ (1) (پروردگارا!) تنها تو را مى‏پرستيم و تنها از تو يارى مى‏جوييم » را با اخلاص به درگاه الهی عرضه می دارند.
اگر توجه و اقبال مردم به یک مکان مقدس به معنای پرستش آن مکان باشد باید گفت مسجدالحرام و مسجد النبی بزرگترین بتکده ها، بلکه بتهای مجسم جهان هستند. زیرا توده مشتاقان مسلمان از سراسر جهان خود را به این مکان می رسانند تا خداوند را عبادت کنند و خداوند نیز که در قرآن افراد را تشویق به روی آوردن به این مکان نموده (2) در واقع آنان را تشویق به نوعی شرک نموده است، سبحان الله !!.
در هر حال این برداشت شما کاملا غیر منصفانه و دور از اصول اولیه یک تامل دقیق عقلانی و دینی و متاسفانه تهمتی است به مومنان پاک سرشتی که در مسیر بندگی خداوند تابع توصیه ها و سفارشات امامان توحید و خداپرستی هستند.
در انتها در مورد مساله چاه جمکران هم باید اشاره کرد که احدی از شیعیان نگاه خرافی و مضحک نگارنده کارتون مزبور را ندارند که بگویند امام زمان در ته این چاه حضور دارد؛ بلکه ماهیت این امر به روایاتی است که در مورد ارتباط با امام زمان (عج) در زمان غیبت کبری وارد شده و به جهت ارتباط مومنان با امام زمان (عج) پیشنهاد داده که به جهت عرض حاجت خود به آن بزرگوار حاجت خود را در نامه ای نوشته و در آب جاری یا چاه بیندازند. ( چون چاه ها به سفره زیر زمینی آب متصلند) تا به دست امام برسد.
البته امام معصوم بدون این کار نیز از حاجت و حاجت مندی شیعیان آگاه است. اما گویا این کار نظیر درخواست دعا کردن خداوند از بندگان در قرآن است (3) که گویا نفس همین اقدام و حرکت و تلاش نوعی تاثیر مثبت و یسازنده در فرد داشته و حاجت مندی او را به اوج رسانده در عین حال اثر روانی مثبتی هم در روان او بجای خواهد گذاشت.
در ( تـحـفـة الزائر ) مجلسى و ( مفاتیح النجاة ) سبزوارى نقل شده: هـر کـه را حـاجتى باشد، آن را بنویسد در رقعهاى و در یکى از قبور ائمه عـلیـهـم السـلام بـیـنـدازد یـا بـبـنـدد و مـهـر کـنـد و خـاک پـاکـى را گـل سـازد. آن را مـیـان آن گـذارد و در نـهـر یـا چـاهى عمیق یا آبگیر اندازد، به حضرت صاحب الزمان (ع) مى رسد و او متولى برآوردن حاجت مى شود.(4)
فارغ از صحت و سقم این روایت که البته مورد تایید قطعی نیست ، عمل به این دستور احتمالی نه منع عقلی دارد و نه منع شرعی و می توان به احتمال صحت این روایت و توصیه خاص این گونه عرض حاجت خود به امام زمان داشت چنان که به گونه های دیگری نیز می توان این عرض حاجت را انجام داد.
پی نوشت ها :
1. فاتحه (1) آیه 5.
2. حج (22) آیه 27.
3. غافر(40) آیه 60.
4. شيخ عباس قمي، منتهی الامال، قم، موسسه انتشارات هجرت، 1378، چاپ سيزدهم، ج 2، ص869.