با سلام و خسته نباشید
در اداب همبستر شدن در کتب گوناگون(حلیه المتقین و طب الصادق) آمده که نزدیکی زن و شوهر در جایی که کودک پسرباشد زنا محسوب می شود حال سوال این است تکلیف پدران ما که در قدیم(30 -40 سال پیش)در یک اتاق که همه می خوابیدند(مخصوصا شبهای سرد زمستان در روستاها) به اینکار مبادرت نموند چه می شود.
بنده 34 سال سن دارم و 8سال است که ازدواج نمودم و در اتاقی که پدرم به ما داده به اتفاق همسر و فرزند7ساله ام زندگی کرده و می خوابیم وا نبود درآمد مناسب(کاسب هستم و درآمدی در حدود 300هزار تومان دارم) نداشتن حتی پول پس انداز که بتوانم خانه ای را اجاره کنم لطفا جهت ایجاد اطمینان و آرامش بنده توضیحاتی را جهت راهنمایی ما مرحمت فرمائید.
با تشکر ب.تق
ببخشید که مطلب زیاد شده
beyramali02@yahoo.com

با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

يكي از مكروهات آميزش آن است که اين كار در جايي انجام بگيرد كه بچه اي (حتي شيرخوار ) باشد و به آن ها نگاه کند يا سر و صداي آن ها حتي صداي نفَس بلند آن ها را در هنگام آميزش بشنود، هر چند چيزي متوجه نشود، خواه آن بچه پسر باشد يا دختر فرق نمي كند. زيرا اين عمل در روحيه بچه تأثير ناخوشايندي مي گذارد، به خصوص اگر بچه مميز باشد يعني در سني باشد كه تا حدودي مي تواند خوبي و بدي را بفهمد، در اين صورت حتما بايد از انجام كار آميزش در حضور آن ها اجتناب كرد. بنا بر اين اگر كسي كه بخواهد با همسر خودآميزش كند و اتاق يا مكان خاصي براي آن ندارد، و به هر دليلي محدوديت مكاني براي شان وجود دارد، سعي شود اولا- اين كار بعد از به خواب رفتن بچه ها انجام گيرد ثانيا- علاوه بر اين كه زن و شوهر روي خود پارچه اي، ملافه يا پتويي مي اندازند، روي بچه ها نيز چيزي بيندازند، و كار خود را به گونه اي انجام ندهند كه بچه ها بيدار شوند يا بفهمند.
پرسشگر گرامي ! مطالبي كه در كتاب هاي حليه المتقين و طب الصادق (ع) و مانند آن در خصوص آميزش در جاي خلوت آمده است همگي ناظر به اين حقيقت است كه اين كار به گونه اي انجام بگيرد كه براي بچه ها بد آموزي نداشته باشد، و استعمال واژه « زنا » در اينجا شما را به ترس و وحشت نيندازد،. زيرا اگر در گذشته يا الان برخي پدر و مادرها مجبور بودند و هستند كه با بچه هاي شان در يك اتاق زندگي كنند، ولي معمولا سعي مي كردند كه كار آميزش به دور از چشمان و فهم بچه ها انجام بگيرد. شما نيز قطعا به مسئله پنهان كاري و دور نگاه داشتن كارآميزش از چشم بچه ها را رعايت مي كنيد. وانگهي مفهوم آن روايات اين نيست كه اگر كسي اين كار را انجام داد نعوذ بالله مرتكب زنا - به معناي اصطلاحي و قرآني آن كه از گناهان كبيره است - شده است، يا گناهي همانند زنا را انجام داده است، بلكه مي خواهد از يك سو بگويد: اين كار در حضور بچه ها، كاري بسيار زشت و قبيح است و كراهت شديد دارد و گاهي هم ممكن است گناه باشد. بنا براين آميزش بايد در جاي خلوت و به دور از چشم ديگران حتي بچه هاي شيرخوار انجام بگيرد تا زمينه براي تحريك ديگران و گناه آنان نشود، مرزها و حريم و حرمت ها، هم چنين قداست عمل مشروع و حلال حفظ شود، از سويي ديگر هشداري است تا مرد و زن مواظب تربيت درست فرزندان خود باشند، كاري نكنند كه بچه هاي شان آنان را ببينند و از كار آن ها سر در بياورند، در نتيجه روحيه آن ها را خراب كند و باعث شود آنان به بلوغ جنسي زود رس گرفتار شوند، و در آينده به سمت كارهاي منافي عفت و يا نعوذ بالله زنا رو بياورند.
نكته ديگر اين كه برخي كارهاي حرام يا حلال ولي مكروه ممكن است زمينه اي شود براي رفتن خود افراد عامل و مباشر يا ديگران به سوي زنا. از اين رو در روايات به افراد هشدار داده است. مثلا در روايات آمده است. هيچ كسي نيست كه بهره اي از زنا نداشته باشد، زناي چشم نگاه به نا محرم است، زناي لب بوسيدن نامحرم است، زناي دست ها دست دادن يا لمس كردن بدن نامحرم است.(1) قطعا نگاه به نامحرم و دست دادن يا بوسيدن وي حرام و از گناهان كبيره است، اما به كار گيري لفظ زنا در اين روايت مفهومش اين نيست كه اگر كسي با نامحرم دست داد چون زنا است. پس همه احكام زنا بر آن جاري مي گردد مثلا بايد حد زنا بر آنان جاري شود و يا گناهش به اندازه زناي مصطلح است. خير اين گونه نيست. بلكه اين گونه روايات مي خواهد بگويد: زمينه زنا براي همه افراد و اعضاي ديگر بدن - غير از آلت تناسلي- فراهم است. چه بسياري از زناها و عمل منافي عفت با يك دست دادن ، يا بوسيدن و يا حتي نگاه كردن آغاز مي شود، پس هيچ وقت هيچ كار زشت يا گناهي را كوچك مشماريد، به آثار و پيامد كارهاي خود توجه كنيد. بنا براين ناراحت نباشيد. خداوند به شما و همه مؤمنان پايبند به احكام نوراني اهل بيت (ع) وسعت رزق و روزي حلال به قدر كفايت عنايت فرمايد.
پي نوشت :
1. وسايل الشيعه، 29 جلدي، شيخ حر عاملي، ج20، ص 121، چاپ مؤسسه آل البيت، قم، سال انتشار 1409 ق.