با سلام و خسته نباشید ببخشید من در اینترنت این نماز را پیدا کردم ولی کامل نبود نمی دانم این چه نمازی است آیا کمک می کنید که این چه نمازی است و چه موقع ای باید خواند؟ با تشکر http://yasinshafipour.blogsky.com
نماز دوم:

در رکعت اول بعد از نیت، یکبار سوره‌ی حمد را بخوانید و "31 مرتبه سوره‌ی توحید" و سپس همانند نماز قبل به رکوع و سجود بروید.

در رکعت دوم، یکبار سوره‌ی حمد را بخوانید و "41 مرتبه سوره‌ی توحید" را تلاوت کنید و سپس قنوت بخوانید و بعد از آن به رکوع و سجود بروید و بعد از سجده دوم، تشهد و سلام بخوانید و نماز را تمام کنید.

بعد از دو نماز:

بعد از سلام نماز دوم، اعمال زیر را به جا آورید:

در حالت نشسته" 51 مرتبه"سوره توحید را تلاوت کنید و بعد از آن " 51 صلوات" بفرستید و سپس به سجده رفته و در حالت سجده صد مرتبه"یا الله "بگویید و بعد از آن در همان حالت سجده، حاجت خود را خداوند متعال بخواهید.

سه چیز از خدا بخواهید:

شما در سجده آخر هر چه دوست دارید می‌توانید از خدا بخواهید اما بهتر آنست که حاجات خود را به ترتیب زیر از خداوند طلب کنید و اطمینان قلبی داشته باشید که حاجات شما برآورده خواهد شد:

اول: تعجیل در ظهور آقا امام زمان (عج) از از خداوند طلب کنید(چرا که این نماز در بعدازظهر پنجشنبه خوانده می‌شود).

دوم: در حق دیگران و هر آنکه محتاج دعای شماست دعایی کنید(چرا که دعای افراد در حق یکدیگر زودتر مستجاب می‌شود).

سوم: هرآنچه برای خود می‌خواهید از خداوند طلب کنید ضمن اینکه یادتان باشد بهترین دعا؛ «عاقبت به خیر شدن» است.

تذکر دوستانه:

یادمان باشد که این نماز، نمازی مستحبی است و همانطور که می‌دانید لازمه‌ی دستیابی به اجر واقعی مستحبّات، بجا آوردن واجبات است. همچنین لازمه‌ی دستیابی به اجر واقعی این نماز، خواندن نمازهای پنجگانه واجب است و باید حتماً بر خواندن نمازهای واجب خود پایبند باشیم.

همچنین شرط استجابت دعا؛ تلاش خود انسان است تا إن‌شاءالله همه‌ی دعاها و حاجات ما مستجاب شود و حتی اگر حاجتی از ما مستجاب نشد، مطمئن باشیم که حکمتی در آن است که مصلحت ما را در پی دارد.

با سلام و تشکر از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
برادر گرامی در منابع روایی ما از پیامبر (ص)نمازی برای روز پنجشنبه نقل شده که در ذیل، متن روایت را تقدیمتان می کنیم:
عَنِ النَّبِيِّ (ص) أَنَّهُ قَالَ‏ مَنْ‏ صَلَّى‏ يَوْمَ‏ الْخَمِيسِ‏ أَرْبَعَ‏ رَكَعَاتٍ‏ يَقْرَأُ فِي الْأُولَى مِنْهُنَّ الْحَمْدَ مَرَّةً وَ إِحْدَى عَشْرَةَ مَرَّةً قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَ فِي الثَّانِيَةِ الْحَمْدَ مَرَّةً وَ إِحْدَى وَ عِشْرِينَ مَرَّةً قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَ فِي الثَّالِثَةِ الْحَمْدَ مَرَّةً وَ إِحْدَى وَ ثَلَاثِينَ مَرَّةً قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَ فِي الرَّابِعَةِ الْحَمْدَ مَرَّةً وَ إِحْدَى وَ أَرْبَعِينَ مَرَّةً قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ كُلَّ رَكْعَتَيْنِ بِتَسْلِيمٍ فَإِذَا سَلَّمَ فِي الرَّابِعَةِ قَرَأَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ إِحْدَى وَ خَمْسِينَ مَرَّةً وَ قَالَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
إِحْدَى وَ خَمْسِينَ مَرَّةً ثُمَّ يَسْجُدُ وَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ مِائَةَ مَرَّةٍ وَ تَدْعُو بِمَا شِئْتَ وَ قَالَ إِنَّ مَنْ صَلَّى هَذِهِ الصَّلَاةَ وَ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ لَوْ سَأَلَ اللَّهَ فِي زَوَالِ الْجِبَالِ لَزَالَتْ أَوْ فِي نُزُولِ الْغَيْثِ لَنَزَلَ إِنَّهُ لَا يُحْجَبُ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ وَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَيَغْضَبُ عَلَى مَنْ صَلَّى هَذِهِ الصَّلَاةَ وَ لَمْ يَسْأَلْ حَاجَتَه‏(1)(ترجمه نقل به مضمون است).
پیامبر(ص) فرمودند:هرکس روز پنجشنبه چهار رکعت نماز (دو تا دو رکعتی)به این نحو بخواند که:
در رکعت اول سوره حمد یک بار و توحید یازده بار؛
رکعت دوم حمد یک بار و توحید بیست و یک بار؛
رکعت سوم حمد یک بار و توحید سی و یک بار؛
رکعت چهارم حمد یک بار و توحید چهل و یک بار؛
بعد از سلام نماز،پنجاه و یک بار دیگر سورۀ توحید را بخواند و بعد پنجاه و یک بار اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ بگوید، بعد به سجده رفته و صد بار «یا الله» بگوید و هر خواسته ای دارد از خدا بخواهد.
اگر از خدا بخواهد کوهی برداشته شود برداشته می شود، اگر باران طلب کند باران نازل می شود. زیرا بین این شخص و خدا هیچ مانع و حجابی نمی باشد و خداوند تعالی به کسی که این نماز را بخواند و حاجتش را درخواست نکند، غضب خواهد کرد.
تا اینجا متن روایت بود. اما شرایطی که در ادامۀ سوال خود فرمودید از « اما بهتر آنست که حاجات خود را به ترتیب زیر...» در روایت وارد نشده بلکه خود نویسندۀ مطالب، اضافه کرده اند.
پی نوشت:
1. ابن طاووس، على بن موسى‏، جمال الأسبوع بكمال العمل المشروع، دار الرضى‏،قم‏، 1330 ق‏، ص 111.و
بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏87، ص 316؛ مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏6، ص 378.