امام عصر (عج)

بسیاری از امور را نمی توان با دلایل عقلی محض اثبات نمود. این نقص و ضعفی در خصوص آن عقیده به حساب نمی آید، زیرا حوزه استدلالات و براهین عقلی حوزه محدود و مشخصی است؛ مثلا آیا می توان به طور عقلی ثابت کرد که مردم ایران عاطفی و دیندار هستند یا برای اثبات این امر نیاز به مقدمات تجربی و آماری است؟
اساس تفکر مهدویت و حتی امامت به عنوان یکی از مسایل است که نمی توان از طریق مستقلات عقلیه آن را اثبات نمود ،در عین حال می توان برای اصل امامت به دلایلی عقلی تمسک کرد، آن گاه آن را بر امام زمان منطبق دانست.
اما بيشتر به نظر مي رسد كه خواسته شما در پرسش بررسي داده هاي تاريخي باشد.
آنچه در باره امام زمان در متون تاريخي و حديثي آمده صرف يك ادعا نيست كه امكان جعل در آن راه يابد، بلكه نقل اين روايات از تواتر نيز گذشته است.
1- اصل مسئله مهدویت از مسلمات دین اسلام است. اختصاص به مذهب شیعه ندارد، بلکه بالاتر از آن اعتقاد به ظهور منجی عقیده ای است که در کیش های آسمانی یهودیت و زردشتی و مسیحیت پذیرفته شده است. حتی در آیین هندو و بودایی در این زمینه مطالبی نقل شده که جهت تحقیق کامل در این زمینه می توانید به کتاب خورشید مغرب اثر استاد محمد رضا حکیمی و یا سلسله مباحث امامت و مهدویت آیت الله صافی گلپایگانی مراجعه بفرمایید.
اختلافی که بین شیعیان و اهل سنت در مسئله مهدویت وجود دارد،تنها در این است که شیعه اعتقاد دارد مصلح موعود (امام مهدی )متولد شده و او امام غایب است. اما سنی بیان می کند که مصلح موعود(امام مهدی)متولد نشده و بعداً متولد خواهد شد.
2-اثبات تولد یا عدم تولد حضرت مساله‌ای تاریخی است و راه اثبات آن هم روایات تاريخي است. بنا بر این جوینده حقیقت باید فرا مذهبی فکر کرده، برای تشخیص حق از داده های تاریخی و نقل های مجامع روائی بهره ببرد تا بتواند فرضیه تولد یا عدم آن را بپذیرد.
در این باره علمای شیعه اتفاق نظر دارند که امام زمان متولد شده و به صورت کامل تاریخ تولد و مکان تولد حضرت را ضبط نموده اند؛(1)برخی از علمای اهل تسنن هم تصریح به تولد حضرت نموده اند. در این زمینه کتاب هایی نوشته اند و به مخالفت با آنانی که تولد حضرت را انکار کرده اند پرداخته اند. آیت الله صافی در کتاب منتخب الاثر، فصل سوم جمع بسیاری از علمای اهل سنت که قائل به امامت و حیات حضرت بوده اند، ذکر نموده ،در کتاب نوید امن و امان به 106 نفر از علمای اهل تسنن که در باره حضرت کتاب نوشته اند ، اشاره کرده و می فرماید:
گروه بسیاری از مشاهیر علمای اهل سنت نیز ولادت حضرت و شرح تفصیلات آن را در کتاب‌های خود ذکر نموده، بعضی به امامت و مهدویت آن سرور اقرار و اشعار بلند به زبان عربی و فارسی در مدح او سروده اند. حتی مدعی شرفیابی به حضور اقدس و استماع حدیث از حضرتش شده اند.
بعد از این عبارت ایشان 77 تن از مشاهیر علمای اهل سنت را که تصریح به این مطلب کرده اند، نام می برد.(2)
در کتاب هائی که علمای اهل تسنن اختصاصاً در باره حضرت مهدی(عج) نوشته اند که استاد حکیمی به نوزده اثر از بهترین این آثار اشاره دارد، آشکارا تصریح به ولادت حضرت تصریح دارد. مانند ابو نعیم اصفهانی در مجموعه الاربعین (چهل حدیث) و سیوطی در کتاب: العرف الوردی فی أخبار المهدی.
عمده اختلاف بين شيعه و اهل سنت در اين است كه شيعه طبق روايات معتبر خود قائل به اين است كه مهدي آخر الزمان كه پيامبر وعده ظهورش را داده، فرزند امام حسن عسكري (ع) و از نوادگان پيامبر اكرم (ص)است كه به دنيا آمده و اكنون در قيد حيات است، ولي در غيبت از ديدگان مردم به سر مي برد تا امر ظهورش را خداي متعال مهيا سازد، ولي اكثريت اهل سنت ( به جز عده اي از علماي بزرگ آنان كه گفته آمد ) معتقد هستند كه مهدي آخرالزمان به دنيا نيامده است و در آخرالزمان به دنيا خواهد آمد و قيام خواهد كرد.
در پایان نمونه هائي از روایات اهل سنت را بیان می‌کنيم که در کتاب ها ي مشهور و مورد اعتماد اهل سنت آمده است.
1- پیامبر فرمود:
«اگر از عمر دنیا تنها یک روز مانده باشد، حتماً خداوند آن روز را طولانی کند تا آن که مردی از خاندان مرا در آن برانگیزد که هم‌ نام من است».(3)
2-نيز فرمود:
«مردی از خاندان من قیام می‌کند که در نام و سیرت شبیه من است. جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد همان گونه که از ظلم و ستم لبریز گشته است».(4)
3- حافظ سلیمان حنفی می گوید: «خبر معلوم نزد محققان و موثقان این است که ولادت قائم (عج ) در شب پانزدهم شعبان (255 ق) در شهر سامرا واقع شده است»(5)
4- ذهبی نیز در سه کتاب از کتاب هایش به ولادت امام مهدی (عج ) اشاره کرده و در کتاب العبر و در حوادث سال 256 هـ . ق می نویسد: «در این سال محمدبن حسن بن علی الهادی فرزند محمدجواد فرزند علی الرضا فرزند موسی الکاظم فرزند جعفر الصادق علوی حسینی به دنیا آمد. کنیه اش ابوالقاسم است و رافضیان او را الخلف الحجة مهدی (عج) منتظر و صاحب الزمان می نامند. او آخرین امام از ائمه دوازده گانه است.»(6)
براي آگاهي بيشتر به كتابهاي زير مراجعه نماييد.
1- دادگستر جهان، ابراهيم اميني.
2- نويد امن و امان، لطف اللّه صافي گلپايگاني.
3- خورشيد مغرب، محمد رضا حكيمي.
4-در انتظار خورشيد، عبد الرحمان انصاري
پی‌نوشت‌ها:
1. آیت الله صافی، نوید امن و امان،قم، انتشارات حضرت معصومه سلام الله عليها،‌ 1375 هـ . ش، بخش چهارم.
2. همان، ص 238.
3. أبو داود سليمان بن الأشعث ، سنن ابي داود، بيروت ،‌المكتبة العصرية، بي تا، ج 2، ص 106، ح 2282.
4. أبو القاسم الطبراني، معجم کبیر، قاهره، مكتبة ابن تيمية ، 1415 هـ.ق، ج 10، ص 83، ح 10229.
5. شیخ سلیمان قندوزی حنفی، ینابیع المودة،تهران، انتشارات اسوه ، 1416هـ.ق ، ص179.
6. شمس الدين أبو عبد الله الذهبي، العبر فی خبر من غبر، بيروت ،‌دارالكتب العلميه، بي تا، ج3، ص31.