خطبه شقشقیه

پرسشگر محترم در هر جامعه ای برای نقل مفاهیم و انتقال معنا ها در هنگام سخن از مثال هایی که از زندگی و محیط اطراف آن مردم گرفته شده، استفاده می شود که این مثال ها ممکن است برای دیگرانی که در شرایط فرهنگی دیگری به سر می برند، نازیبا و توهین آمیز به حساب آید در حالی که برای مخاطبان خیلی عادی و عاری از توهین بوده است.
سخنان امام علی در خطبه شقشقیه هم از همین نمونه است که از نظر شما که در شرایط فرهنگی و اجتماعی دیگری هستید، توهین آمیز به حساب می آید در حالی که برای مخاطبان امام در آن زمان و برای سخن شناسان که با شرایط فرهنگی اجتماعی زمان سخن آگاهی دارند، توهین نمی نماید و ننموده است و گر نه در همان زمان و در بعد از آن زمان که دشمنی با امام علی در اوج بود و دنبال بهانه برای حمله و تاختن به حضرت بودند، اگر این سخنان داراری بار توهین و بی ادبی بود ، بدان استناد می شد و امام را به عنوان یک بد زبان و توهین کننده به دوستان و شیعیانش معرفی می کردند.
مورد نظر شما توصیف امام کثرت و پشت در پشتی و ازدحام جمعیت خواهان بیعت، به یال کفتار است "کعرف الضبع" . شارحان نهج البلاغه و ادیبان و سخن شناسان این را ضرب المثلی دانسته اند که از جانب عرب برای رساندن کثرت و ازدحام زیاد به کار می رود (1) و هیچکدام توهینی از این کلام برداشت نکرده اند.
نویسنده محترم اگر توانست یک نفر ادیب و سخن شناس معرفی کند که این سخن را توهین آمیز تلقی کرده اند، آن گاه ایراد بگیرد.
امثال اين گونه مطالب در روايات زياد است مثلا:
امام رضا مي فرمايد جدما حسين را مانند گوسفند سر بريدند..)أَنَّهُ قَالَ لَهُ يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ كُنْتَ بَاكِياً لِشَيْ‏ءٍ فَابْكِ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع فَإِنَّهُ ذُبِحَ كَمَا يُذْبَحُ الْكَبْش‏..)(3)

پی نوشت ها:
1. محمد عبده، خطب الامام علی (نهج البلاغه )، قم، دار الذخائر، 1412 ق، ج 1، ص 36 ؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، بیروت، دار احیاء الکتب العربیه، 1378 ق، ج 1، ص 200.
3.وسائل‏الشيعة، ج14، ص502، 66- باب استحباب البكاء لقتل الحسين .