سلام
مدتی پیش به مشهد رفتم و در حالی که دستم به ضریح امام رضا بود قسم خوردم که دیگه خودارضایی نکنم
بعد از سه ماه باز هم مرتکب این گناه شدم
اوضاع از این هم بدتر شد
رفتم قرآن رو باز کردم و دستم رو گذاشتم روی آیت الکرسی و بازم قسم خوردم که دیگه این کارو انجام ندم و در همون حال گریه خدارو قسم دادم به حضرت فاطمه زهرا که اگر یک بار دیگه این کار رو انجام دادم من رو به مرگ بدی از دنیا ببره((میخواستم از ترس نرم سراغش)) اما بعد از مدتی بازم این گناه رو انجام دادم
راستش دیگه بیخیال شدم
مطمئنم ائمه اطهار و در کل تمام معصومین مشغول نفرین من هستن
دیگه حوصله ی گریه کردنم ندارم
احساس میکنم کار زشتیه که بازم برم بگم خدایا ببخشید
فقط یه سوال دارم
واقعا باید منتظر مرگ بدی باشم؟؟؟
خواهش میکنم الکی امید ندید
توروخدا زود جوابم رو بدید
در درجه اول روح خويشتندار شما را ارج مي نهيم و اميد داريم در ادامه به ترك كامل خودارضايي نايل آييد.
اما چند نكته:
1. قسم درماني به هيچ وجه درمان كارآمد و پايداري براي ترك خودارضايي نيست و شما بهتر بود به جاي آن كه براي ترك خودارضايي به قسم متوسل شويد از راهش وارد مي شديد. راه كارهاي ترك خودارضايي بسيار زيادند. ولي آن چه كه در اكثر قريب به اتفاق موارد بسيار مؤثر بوده است اين است كه مثلاً فرد براي مدت كوتاهي به مصرف داروي ضد اضطراب و ضد افكار پريشان بپردازد. مثلاً با مراجعه به روانپزشك به مصرف ده روزه اين دارو مي پردازد (مصرف كمتر از دو هفته اعتياد آور نيست) و بعد از پايان ده روز مصرف دارو را صرفا به زمان هاي وسوسه (به اصطلاح زمان هاي كه ذهن فرد به تدريج در حال داغ شدن به مسائل جنسي خارج از چارچوب مي باشد) منحصر مي گرداند. يعني به محض اين كه وسوسه در نقطه شروع است با مصرف اين دو نوع دارو، ذهن را از موضوع جنسي منصرف و منحرف مي گرداند. بديهي است در طي 2 تا 6 ماه، فرد بايد به صورت هفتگي يا دو هفته يك بار براي گزارش روند پيشرفت درمان و مشكلات احتمالي به يك روان شناس باليني يا همان روانپزشك اول اقدام نمايد. روان شناس باليني مي تواند به تناسب مشكلات پيش آمده به ارائه راهكار مناسب بپردازد. در بسياري از مراجعان، اين روش درماني مؤثر بوده است.
البته شيوه هاي ديگري مانند انجام تن آرميدگي (ريلكسيشن) در زمان وسوسه يا تكنيك هاي ذهن گرداني و حواسپرتي نيز مي تواند در انحراف ذهن شما از وسوسه جنسي مؤثر باشد كه البته نيازمند آموزش توسط روانشناس مي باشد.
2. گناه خودارضايي كوچك نيست. ولي خداوند و صبر او بسيار بزرگتر از نهايت تصور ماست. قطعا اين جديت شما در ترك خودارضايي نه تنها شما را منفور و مورد نفرين تمام معصومين قرار نداده بلكه شيعه محبوب و دوست داشتني ايشان محسوب مي گرديد.
مهم نيت شماست كه نيت شما در راستاي منويات خداوند و اهل بيت عليهم السلام مي باشد. اساساً خداوند و اهل بيت عقل كل مي باشند و هيچگاه به صرف يك قسم نابجاي شما در صدد ميراندن شما نمي باشند. يقين بدانيد نه مرگ انتظار شما را مي كشد نه اين گونه تصورات با روح اسلام سازگاري دارد. اين نوعي سو ظن به خداست و حسن ظن به خدا بسيار با اين گمانه زني هاي غير منطقي فاصله دارد.
3. سه ماه ترك خودارضايي يعني نمره 20 در ترك خودارضايي (و نه حتي 19.75) كسي كه مي تواند سه ماه خودش را حفظ كند قطعاً خواهد توانست تا به عملي ساختن راه كارهاي واقعي ترك خودارضايي براي هميشه از اين عادت شوم خلاصي يابد. به ياد داشته باشيد كه بازگشت و عود يكي از مراحل فرايند درمان است و ما روانشناسان به همه توصيه مي كنيم هيچ گاه از عود نهراسيد و بي دليل فرايند درمان را به هم نريزيد. لغزش هاي هر از گاهي نبايد فرد را در تداوم ترك دلسرد سازد و انگيزه او را كاهش دهد. اي كاش بعد از لغزش تان بعد از سه ماه ترك، اين گونه بر خود نمي شوريديد و با طمانينه و آرامش بيشتر به مديريت آن مي پرداختيد. در هر صورت كار شما زياد دشوار نيست و بايد به جاي دست يازيدن به روش هاي درمان نامتعارف به درمان متعارف و موثر رو آوريد.
