با سلام
من جوانی هستم که ازکارهایی که انجام داده ام بشیمان هستم.حالا می خوام توبه کنم چطوری باید توبه کنم تا خدا قبول کند؟ایا راهی هست که بفهمیم ایا توبه مورد قبول خدا قرارگرفتهخ است یا نه؟
با کمال تشکر
پاسخ:
@@@@پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
از این که در عنفوان سن پرحرارت و پرطراوت جوانی در اندیشه ساختن روح و جان خویش بر آمده تا با عزم و اراده قوی در راه پاکی و کسب رضایت خداوند قدم نهید ، خرسندیم. امیدواریم که اراده پولادین خود را به کار بسته و روح خویش را از زندان معاصی و پلیدی ها رهایی بخشید. در این صورت به یقین، نسیم دلنواز عفو و رحمت پروردگاری کریم و رئوف که توبه گنندگان درگاهش را در شمار محبوب ترین بندگان میشمرد، شامل حال تان خواهد شد.
توبه و پشیمانی از گناه توفیقی است که انسان را از گناه پاک و پاکیزه می نماید . انسان بعد از توبه مورد عنایت خدا قرار می گیرد . حتی خدا وعده داده است که گناهان شخص توبه کار را نه تنها از ذهن کسانی که شاهد گناه او بوده اند ، پاک می کنم ، بلکه از یاد ملائکه مقرب و حتی خود هم می زدایم.
چگونه توبه کنم ؟
برادر عزیز!
اظهار پشیمانی در پیشگاه الهی دستور خاصی ندارد. مهم عزم بر ترک گناه و ندامت و پشیمانی درونی است . اگر کسی به این حالت دست یافت ، حقیقت توبه در او محقق شده است.
توبه که به معنی پشیمانی واقعی از معصیت و باز گشت به سوی خدای مهربان است ، موجب بخشش گناه شده و صفحه قلب را از آلودگی پاک و تیرگی را مبدّل به روشنایی می سازد. گناه هر چه باشد ، قابل توبه است و توبه از آن، در درگاه الهی پذیرفته می شود ،به شرط آن که توبه حقیقی باشد ؛یعنی انسان از عمق دل توبه کرده باشد. مکتب تربیتی اسلام تمام آلودگان به گناه را دعوت می کند که برای اصلاح خویش و جبران گذشته، از در توبه (که راه رحمت الهی است) وارد شوند و سعادت خود را باز یابند.
قرآن کریم مى فرماید: ای بندگانی که بر خود اسراف و ستم کردید ! از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همه گناهان را مى آمرزد ؛ زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است .(1)
برادر عزیز،
پشیمانی شما از گناه دلیل بر آن است که عزم تان بر توبه جدی است . همین که از اعمال سابق خود پشیمان هستید، کفایت می کند . اما استغفار را فراموش نکنید. رسول خدا در گفتار حکیمانه اى آن را سلاح گنهکار، براى دفاع از خویشتن در برابر دشمن ( گناه و عقوبتش ) شمرده اند :
سِلاحُ الْمُذِنْبِ ، اَلإِسْتِغْفارُ ؛(2) اسلحه گنهکار ، طلب آمرش از خداوند است .
همچنین حضرت استغفار را وسیله خوبى براى شست و شوى گناهان دانسته اند: نعْمَ الْوَسیلَةُ ، اَلإِسْتِغْفارُ ؛ براى از بین بردن آثار شوم گناه استغفار خوب وسیله اى است. (3)
قرآن مجید میفرماید: «وَ یا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکمْ ثُمَّ تُوبُوا اِلَیهِ؛ (4) ای قوم! از خدا آمرزش بخواهید، سپس به سوی او توبه کنید ! » .
البته در صورتی که گناه ما همراه با ظلم و تضییع حق دیکران باشد ، باید در صورت امکان حتما جبران کنیم . اگر به هیچ وجه امکان ندارد یا انجام آن مفسده دارد ، برای خوشبختی او از خدا طلب خیر و رحمت نماییم.
اما در عین حال توبه آداب خاصی دارد که باید آن را از مستحبات توبه دانست که عبارتند از:
1. غسل توبه؛
2. خواندن دو رکعت نماز؛
3. استغفار (درخواست بخشش)؛ گفتن هفتاد مرتبه« استغفر الله ربی و اتوب الیه »بعد از نماز.
4. به سجده رفتن و قدری گریه کردن ( هر چند به اندازه کمی باشد) .
5. زمزمه دعاهای توبه؛ مناسب است کسی که میخواهد توبه کند، دعاهای توبهای را که از ائمه معصومین وارد شده است، به ویژه دعاهای صحیفه سجادیه، مخصوصاً دعای 31 و یا مناجات خمسْ عشر، به خصوص مناجات تائبین را بخواند.
هر چند پس از انجام توبه هیچ حالت انتظاری برای قبولی توبه نیست، اما از چند طریق انسان میتواند تا حدودی دریابد که توبه او مورد پذیرش واقع گردیده :
الف) احساس بهجت و آرامش خاصی که پس از دعا و توبه به انسان دست میدهد یا به تعبیر دیگر احساس سبکی از گناهان و آلودگیها.
ب) هر قدر انسان از گناهان خود به طور جدی پشیمان شده ، با تضرع و التجای بیش تری خدا را بخواند ، توبه او مقبولتر است. بنابراین میزان انقلاب روحی انسان در حال استغفار نیز میتواند به عنوان یک علامتی به کار آید.
ج) هر قدر آثار واقعی توبه در اعمال و کنشهای ما بیش تر هویدا گردد. یعنی رغبت کم تری به گناه و اراده و عزم راسختری در اطاعت پروردگار یابیم، نشان میدهد که توبه ما توبه واقعیتری بوده و به همین نسبت، مقبولتر واقع گردیده است.
قرآن مجید وعده داده که خداوند توبه را از بندگانش میپذیرد. چه کسی در وفای به عهد راستگوتر از خداوند است؟ بنابراین گناهکاری که به گناه خویش اعتراف دارد ، از آن پشیمان است ، عزم جدّی بر ترک گناه و جبران گناهان گذشته از حق النّاس و حق اللَّه دارد، باید به قبولی توبه خویش و رحمت و مغفرت خداوند امیدوار باشد.
پی نوشت ها:
1. زمر(39) ، آیه 53 .
2.مستدرك الوسائل، المحدث النوري، مؤسسة آل البيت (ع) - قم، 1408 ه. ق، ج 12 ، ص 122 .
3. همان ، ص 124 .
4. هود (11) آیه 3 و 52 و 90.
5. جهت آگاهی از توبه و مسائل آن کتاب «توبه از دیدگاه قرآن و حدیث» نوشته علیرضا حسنی را مطالعه کنید.
