26سال پیش طلایی در کوچه پیدا کردم بعد چند بار از طریق بلند گوی مسجد چنانکه مرسوم بود اعلام شد.سپس مدتی نزد خانمی که مجالس روزه زنانه وبیان احکام داشتند گذاشتمولی پس از چند سال آنرا برگرداندند از حوزه علمیه شهر سوال کردم وبنا به گفته روحانی آنرا قیمت کرده وبه میزان قیمت آن در صندوق صدقات انداختم ولی خودطلا نزد من است تاکنون هم هیچ استفاده نکردهام اکنون آیا میتوانم آنرا بفروشم و خرج دانش آموزی بی سرپرست باشرایط زندگی مشکل بکنم؟یا مشکل این طلا را چگونه حل کنم که مطمئن بشوم دینی به گردنم نمانده؟ باتشکر از صبر وحوصله شما
با سلام و تشکر به خاطر ارتباطتان با این مرکز .
لطفا بنویسید طلای پیدا شده علامت و نشانه ای دارد که به واسطه آن صاحبش پیدا شود یا علامت ندارد.
حکم طلای پیدا شده از نظر آیت الله بهجت چنین است:
طلایی که انسان پیدا میکند، اگر نشانه ای نداشته باشد که به واسطه آن صاحبش معلوم شود، احتیاط واجب آن است که با اجازه مرجع تقلید از طرف صاحبش صدقه بدهد.
اگر نشانه داشته باشد و قیمتش از 6 / 12 نخود نقره سکهدار کم تر باشد و صاحبش معلوم نباشد، میتواند بردارد و تملک کند . ولی اگر قیمتش به اندازه 6 / 12 نخود نقره سکه دار یا بیش تر از آن باشد ،باید آن را تا یک سال اعلام کند.
هرگاه تا یک سال اعلان کند و صاحب مال پیدا نشود ، می تواند آن را برای خود بردارد ، به قصد این که هر وقت صاحبش پیدا شد ، عوضش را به او بدهد، یا برای صاحبش نگهداری کند که هر وقت پیدا شد، به او بدهد، ولی احتیاط مستحب آن است که از طرف صاحبش صدقه دهد. (1)
بنا بر این با توجه به این که شما اعلان عمومی کرده اید و چند سال پیش به اندازه قیمت آن صدقه داده اید، کافی است و می توانید در طلا تصرف کنید و خرج افراد بی سرپرست نمایید.
پینوشت:
1. آیت الله بهجت، توضیح المسائل، م 2057 -2060.
