مهمترين آثار تهمت زدن عبارتند از:
1- زوال ايمان: امام صادق(ع) ميفرمايد: "هرگاه مؤمن به برادر مؤمنش تهمت بزند، ايمان در دل او ذوب ميشود، همان گونه كه نمك در آب ذوب ميگردد". (1)
2- قطع روابط انساني: امام صادق(ع) ميفرمايد: "كسي كه برادر ديني اش را متهم كند، بين آن دو حرمتي وجود ندارد". (2)
3- عذاب اخروي: پيامبر اكرم(ص) ميفرمايد: "هر كس به مرد يا زن با ايماني بهتان زند يا چيزي را به او نسبت دهد كه در او نيست، خداوند او را در روز قيامت بر تلّي از آتش به پا ميدارد تا از آن چه گفته خارج شود". (3)
راه پيشگيري از تهمت زدن عبارتند از:
1- آشنايي با پيامدهاي تهمت (اعم از دنيوي و اخروي)
2- اجتناب از بدگماني.
3- تقويت حسن ظن.
4- حمل رفتار ديگران بر وجه نيكو.
5- مبارزه با منشأ تهمت كه همان رذايل اخلاقي مانند حسد و طمع ورزي است.
6- تقويت ايمان و ياد خدا.
7- توجه به حرمت مؤمن: با آگاهي از مقامي كه مؤمن در پيشگاه خداوند دارد، هيچ كس به خود اجازه نميدهد به حريم آبروي ديگران تجاوز كند. از حضرت صادق(ع) نقل شده است كه "حرمت مؤمن از كعبه عظيمتر است". (4)
پي نوشت ها:
1. بحارالانوار، ج 72، ص 198.
2. كافي، ج 2، ص 361.
3. وسائل الشيعه، ج 12، ص 287.
4. بحارالانوار، ج 64، ص 71.
