بنام خدا و با سلام و تشکر فراوان از کلیه دست اندرکاران محترم و زحمتکش این سایت که همچون بسیاری دیگر از بندگان صدیق خداوند ، در صدد هستند تا از این طریق به سوالات و مشکلات دینی و شرعیه بندگان خداوند پاسخ داده و خدمت نمایند .
بنده به لحاظ مشخصات شناسنامه ای ، از سادات محسوب می شوم . در حدود 50 سال سن دارم و مدت 13 سال است که تشکیل خانواده داده و مستقل شده ام . ثمره این ازدواج نیز دو فرزند پسر می باشد و الحمدلله رب العالمین ، زندگی متوسطی دارم .
شاغل در یک کارخانه هستم و از نظر مالی در وضعیت متوسطی قرار دارم . دارای منزل مسکونی بوده و اخیرا نیز اتوموبیلی خریداری نموده ام .
متاسفانه و بنا بر جهالت و تقصیر ، بر طبق باوری که از دوران نوجوانی در عوام مرسوم بوده که بر سادات خمس واجب نبوده و بر ضمه ایشان نمی باشد ، بنده نیز با کمال تاسف ، تاکنون خمس پرداخت نکرده ام .
اخیرا که متوجه شدم که تاکنون در جهل بسر می بردم ، علاوه بر اینکه بسیار نادم و ناراحت شده ام ، بلکه با توجه به اینکه یک مهم و واجب دینی را بدلیل جهالت و باور کودکانه ام انجام نداده ام ، دچار عذاب وجدان و ناراحتی فراوان شده ام .
لطفاً به این حقیر سراپا تقصیر کمک نمائید تا بتوانم وجوهات شرعی را که بر ضمه ام بوده و هست به نحو مقتضی محاسبه و خمس آن را پرداخت نمایم .
پرسشگر گرامی با سلام و تشکر از ارتباط شما با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی!
ابتدای سال خمسی هر شخصی از روزی آغاز می شود که اولین درآمد را از طریق کار و کسب و یا تجارت بدست می آورد، بعد از گذشت یک سال هر مقدار از درآمد صرف مخارج زندگی نشود باید خمس آن پرداخت شود.(1)
بر این اساس اولین روزی را که از ابتدای زندگی وارد بازار کار شده اید آغاز سال خمسی شماست، هر مقداری از درآمد سال که صرف مخارج سال شده خمس ندارد، اگر درآمد سال قبل در سال بعدی خمسی صرف شده باید خمس آن را بپردازید. اگر اطلاع دقیق از درآمدها و صرف آن ها دارید به نحو ذکر شده خمس آن را حساب کنید و به دفتر مرجع تقلید تان ارسال نمایید. اما اگر نمی دانید چه مقدار از درآمدها بعد از سال خمسی مصرف شده لازم است در این صورت برای مصالحه به صورت حضوری در دفتر مرجع تقلید تان حضور یافته و با آنان مصالحه نمایید و یا با شماره تلفن 7840001-0251 تماس گرفته و مسائل را با آنان در میان بگذارید.(2)
پی نوشت:
1. آیت الله مکارم شیرازی، توضیح المسائل، مسأله 1486.
2. آیت الله مکارم شیرازی، توضیح المسائل، مسأله 1520






