اعتقادي

خداوند در آیات کثیرى به گناهکاران و کسانى که به نفس خویش ستم کرده اند و آن را در معرض معصیت قرار داده اند، توصیه کرده است که توبه کنند و رابطه بین خود و خدا را اصلاح کنند، خداوند همه گناهان آنان را خواهد بخشید. در یکی از آیات مى فرماید:
«هر کسی کار بدی انجام داده یا به خود ستم روا داشته (اگر) از خداوند طلب آمرزش کند، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد یافت». (1)
یأس و نا امیدی از لطف و رحمت بی پایان و بی کرانة حق تعالی چرا؟
این سخن خدا است که به پیامبر فرمود: « به مردم بگو: ای بندگان من! ای کسانی که (با بدی‌ها و گناهان) بر خود ستم روا داشتید، از رحمت خداوند ناامید نشوید (و بدانید که در صورت توبه کردن) خدا همه گناهان را می‌آمرزد، چه این که او بسیار آمرزنده و مهربان است». (2)
این آیه امید بخش‌ترین‌، آیات قرآن مجید برای گناهکاران‌ است. در این آیه خداوند با نهایت لطف و محبت، آغوش رحمت خود را به روی همه باز کرده‌؛ بنا بر این با توبه، خدا از انسان راضی و فرد در پیشگاه وی عزیز و محبوب می‌گردد.
آنان که از روی عناد و لجاجت، عصیان با پروردگار هستی نکرده‌اند، یا بر آن موضع نیستند، بلکه گناه آنان از روی جهل و سهو و پیروی هوای نفس و غلبة نفس اماره و مقتضیات جوانی آنان بوده و سپس توبة حقیقی کرده‌اند، چرا مأیوس شوند؟ یأس از رحمت الهی، از گناهان کبیره و در ردیف کفر قرار دارد! توبه کننده، محبوب خداست. قرآن کریم فرموده: «ان الله یحب التّوابین؛ (3) خداوند توبه کنندگان را دوست دارد».
توبه هرگاه واقعی باشد و از اعماق جان برخیزد و انسان از کرده خویش پشیمان شود، مقبول درگاه خدا می شود و آثار و برکات توبه نمایان می گردد. بعد از توبه حالت انتظاری برای قبول توبه نیست.
نوشته اید :"در ضمن فكر مي كنم هر بلايي كه در زندگي سرم مياد به خاطر همين گناهاني است كه مرتكب شدم. "
عالمی که ما در آن زندگی می کنیم، عالم مادی است که ساختار آن بر اساس نظام علیت و معلولیت است، یعنی هر چیز بر اساس علت‌های شناخته شده یا ناشناخته‌ تحقق می یابد. محال است معلولی بدون علت پدید آید؛ آتش می‌سوزاند، آب سرد می کند، ابر به بارش در می‌آید، ویروس بیماری می‌آفریند و دارو درمان می‌کند؛ همه این حوادث بر اساس ضابطه معینی نظام عالم را تشکیل می‌دهند. بنا براین معلولات عالم بر اساس نظام علت و معلول است که بر تمام عالم هستی و از جمله زندگی انسان ها حکمفرما است.
مشکلات و سختی هایی در زندگی بر انسان وارد می شود، می تواند مولود عوامل گوناگونی باشد که گناه و معصیت یکی از آنهاست. امام باقر(ع) فرمود: "ما من نکبه تصیب العبد الا بذنب؛ هیچ نکبتی دامنگیر شخص نمی شود مگر به واسطه گناهی که مرتکب شده است". (4) اما در عین حال باید به پیام آرام بخش وزندگی ساز خداوند جان دل سپرد و دانست : هیچ گناهی غیر قابل بخشش نیست: «ان اللّه‏ یغفر الذنوب جمیعاً؛ خداوند همه گناهان را می‏بخشد.» (5)
اگر کسی مرتکب گناه یا گناهانی شود، کبیره باشد یا صغیره، کم باشد یا زیاد، ولی پشیمان شده باشد و توبه حقیقی نماید و به درگاه خداوند استغفار کند، خداوند توبه او را می پذیرد و گناهان او را می بخشد.
شایان ذکر است اگر گناهانی که مرتکب شده اید حق الناس هستند باید از آنها طلب حلالیت کنید و ایشان را راضی نمایید. در این زمینه اگر سوالی دارید در مکاتبات بعدی بفرمایید تا پاسخ دهیم.

پی‌نوشت‌ها:
1. نساء (4) آیه 110.
2. زمر (39) آیه 53.
3. بقره (2) آیه 222.
4. محمد بن یعقوب کلینی، اصول کافی، ج 2، ص 269، حدیث 4.
5. زمر (39)آیه 53.