مشروبات الکلی

با عرض سلام وتشکر از ارتباطتان با این مرکز
خوردن شراب تحت هیچ عنوان جایز نیست مگر آن که برای معالجه و در مان مرض باشد و آن هم با شرایط زیر جایز است.
1- یقین داشته باشد به اینکه به وسیله شراب بیماریش معالجه مى شود.
2- یقین داشته باشد به اینکه اگر شراب را نخورد و بیماریش را به حال خود واگذارد، او را خواهد کشت و یا نزدیک به مرگ خواهد کشانید.
3- یقین داشته باشد به این که دواى دردش منحصر به شراب است و داروی جایگزین ندارد.(3)
مسئله شرب خمر در اسلام بسیار کار زشتى است که نمى شود به آسانى و به بهانه بیمارى مرتکب آن شد. تنها در فرضى که گفته شد، یعنی اطمینان و یقین به این سه امر باشد و اطمینان و یقین را از این راه به دست آورده باشد که مثلا عده ای از پزشکان متخصص و در عین حال مؤمن و متدین حکم کرده باشند.
در نتیجه: شراب تحت هیچ عنوان جایز نیست، مگر آن که طبابت مریض منحصر به شراب باشد. اگر راه درمان بیمار منحصر به شراب باشد و بدون آن ترس تلف و مردن بیمار دربین باشد، به مقدار نیاز اشکالی ندارد.
پی نوشت:
1. امام خمینی، تحریر الوسیله، ج2 کتاب الاطعمه و الاشربه، القول فی غیر الحیوان، مسئله 35 ؛(مطابق با نظر آیت الله خامنه ای)