سلام.من از آخرت میترسم.نمیخوام حسابم به اون روز بیفته.میخوام توی همین دنیا به حساب خودم برسم.
من 20 سالمه،سوالم اینه که با اینکه تا الان گناه کم نداشتم،بازم ممکنه خدا توفیق بهم بده که بتونم به این مهم دست پیدا کنم؟آیا امکانش هست خودمو به مقربون درگاه حق و سابقون که در سوره مبارکه واقعه نام برده شده نزدیک کنم؟
آیا میشه؟باید چیکار کنم؟
بدهی های خرد و کوچیک کم ندارم،با خودم میگفتم اینا که چیزی نیست.نمیپرداختم.اما الان میترسم بخاطر همین ها روی پل صراط متوقف بشم.یادم نیست کی،کجا اما میدونم بدهی هایی دارم.باید چیکار کنم؟لطفا راهنماییم کنید.ممنونم.
برادر عزیز!
از این که تصمیم گرفته اید در راه خودسازی گام بردارید بسیار خوشحالیم . امیدواریم که در این راه موفق باشید. مطمئن باشید که اگر در این راه جدی باشید و از گذشته خود توبه کنید و آن را جبران نمایید، خداوند نیز در این راه به شما کمک خواهد کرد و به مقام قرب الهی دست پیدا خواهید کرد ولذا هیچ گاه یأس و ناامیدی را به خود راه ندهید؛ راه توبه به روی همه گناهکاران (با هر گناه عظیمی که دارند) باز است، توبه مخصوص گناه خاصی نیست و شخص خاصی را نیز شامل نمیشود. زیرا خداوند غفور و رحیم است و همه گناهان را میآمرزد، خداوند نسبت به هر عمل زشت و گناهی وعدة پذیرش توبه داده است. در این جهت فرقی بین گناه کبیره و صغیره نیست، اما باید شرایط توبه واقعی تحقق یابد و توبه تنها به زبان نباشد و انسان واقعا از گناه خود پشیمان باشد. از آیات قرآن استفاده میشود که اگر گناهی از روی جهل و نادانی واقع شود و انسان بعد از آن گناه پشیمان شده؛ از آن گناه توبه کند و عزم بر ترک آن گناه داشته باشد، خداوند توبه او را می پذیرد.(1)توبه کننده، محبوب خداست قرآن کریم فرموده: «ان الله یحب التّوابین؛ (2) یقیناً خداوند توبه کنندگان را دوست دارد».
بنا براین در اینجا نیز باید به خاطر گناه زشتی که انجام داده اید توبه کنید، بنا براین توصیه می کنیم ذهن خود را با گذشته درگیر نکنید. حال که از گناه خود پشیمان هستید ، توبه کنید (اگر تاکنون توبه نکرده اید)، بعد از این دیگر دلیلی ندارد نگران و از رحمت خداوند مأیوس باشید، بر اساس روایات، مطمئن باشید که بعد از توبه گناهان شما بخشیده خواهد شد. امام باقر (ع) می فرماید: التائب من الذنب کمن لا ذنب له؛ (3) کسی که از گناه توبه کند، مانند کسی است که گناه نکرده باشد.
البته از این نکته نباید غافل بود که توبه از هر گناه، باید متناسب با گناه صورت بگیرد. توبه کسی که نماز و روزه و سایر عبادات را در گذشته ترک کرده، قضا کردن همه آن ها است. توبه کسی که به هر عنوان مال مردم و یا حقّی از آن ها را ضایع کرده ، باز گرداندن آن مال و آن حقّ به مردم است، همین طور سایر گناهان و اموری که از روی جهل و غفلت و یا به هر جهت دیگری از انسان واقع شده است، به نوعی باید جبران شود .صرفا به آه و ناله نمی توان اکتفا نمود.(4)
بنا بر این نسبت به بدهی های که داشته اید باید آنها را جبران کنید و این حق الناس را به صاحبان آنها برگردانید. در مورد این بدهی ها و چگونگی جبران آنها، در صورت تمایل با بخش تلفنی این مرکز با شماره 09640 و یا با دفتر مرجع تقلید خود ارتباط برقرار کنید تا جواب خود را دریافت کنید.
موفق باشید.
پی نوشت:
1- مهدوی کنی، نقطه های آغاز در اخلاق عملی، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1372، چاپ دوم، ص313.
2. بقره(2) آیه 222 .
3. كليني، محمد بن یعقوب، كافي،تهران، دار الكتب الاسلاميه، 1365 ه. ش ، ج 4، ص 168.
4.انصاریان ، حسین ، عرفان اسلامی، اصفهان، نشر حجت، چاپ سوم ، ج12-11، ص138 از ج12.






