روابت قبل ازدواج

امیدواریم با توکل بر خدا و همت خود و مشورت صاحبان تجربه بتوانید مسیر گذشته را تغییر داده و زندگی سعادتمندانه ای داشته باشید. در اين جا لازم مى دانيم به عنوان مشاوری امين و دلسوز چند نکته را خدمت شما عزیز گرامى عرض كنيم:
ارتباط با نامحرم خارج از حدود و چهارچوب شرع اسلام و ضرورت، به هر شکلی که باشد، تلفنی، اینترنتی، پیامکی، حضوری و غیر حضوری و هرگونه ارتباط ديگري از اين قبيل جایز نبوده و ازگناهان است.(1) اگرچه قصد ازدواج داشته باشند، در اين مدت گناه کرده‌اند، حتى اگر در آينده نیز ازدواج صورت گيرد.
بنابراین از رابطه گذشته و قبل از عقد خود با پسرعمویتان، فورا توبه حقیقی کنید. گنهکار اگر توبه واقعی نماید و از صمیم قلب پشیمان بوده و قصد انجام دوباره آن را نداشته باشد، خداوند توبه او را می پذیرد.
خواهرگرامی
در عبارات شما نوعی تناقض وجود دارد نوشته اید" بعداز دو سال رابطه عقد کردیم بعد نوشته اید خانواده ام راضی نبودند."
منظورتان از این عقد چیست؟ آیا خودتان و بدون اطلاع خانواده عقد خوانده اید و یا خانواده اطلاع داشته اند؟ منظورتان از اینکه الان می خواهیم ازدواج کنیم چیست؟ آیا منظورتان عروسی گرفتن و رفتن به منزل شوهر است؟ که کارهای گذشته شما را نگران کرده و یا الان تازه می خواهید رسمی و بااطلاع خانواده ها به عقد یکدیگر در آیید؟
در مکاتبات بعدی توضیح بیشتری در این زمینه بفرمایید و دلیل نگرانی تان را بیان کنید تا پاسخ دهیم.
در عین حال، بعد از توبه شمااز گذشته جای نگرانی نیست. قرآن می فرماید : «أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْکمْ سُؤً بِجِهالةٍ ثُمّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلحَ فَانَّهُ غَفُورٌ رَحِیمْ؛ هر کس از شما از روی جهالت عمل زشتی مرتکب شود و سپس توبه نماید و عمل صالح انجام دهد، در آن صورت خداوند آمرزنده و مهربان است».(2) انسان بعد از توبه مورد عنایت خدا قرار می گیرد.
درست است که نظام هستی، نظامی عِلّی و معلولی یا اسباب و مسببات است، لیکن هر علتی، خواه مادی باشد یا غیر مادی، اصل وجود و عِلّیّت یا خاصیّت تأثیر گذاری خود را از خداوند دارد. هیچ چیزی استقلال ندارد. بدون خواست و اراده خدا منشأ تأثیر نمی تواند باشد. لذا اگر شخص استغفار کند و با جبران گذشته، توبه راستین نماید، گناهان گذشته به خواست خدا در آینده او و زندگی اش تاثیری نخواهد داشت.

پى نوشت‏ها:
1. توضیح المسائل مراجع، ج 1، ذیل مسئله 889؛ سوال از دفتر آیت الله سیستانی؛ آیت الله مکارم، استفتاآت، ج 3، ص257، س 683؛ احکام بانوان، ص 195؛ آیت الله بهجت، استفتاآت، ج4، سوال 5302.
2. انعام (6) آیه 54.