اهل حق

از اینکه خانواده شما از فرقه اهل حق چه برداشت دارند را ، ما نمی دانیم. هرگونه قضاوت دراین باره نیاز داردکه از جزییات عقاید خانواده شما و سنت آن ها آگاهی داشته باشیم، اما در عین حال نذر امر پسندیده و مصرف آن برای بستگان اشکال ندارد. البته سزاوار است- همانطور که شما - اشاره کردید، نذر در اختیار محرومان قرار گیرد، زیرا که سیره علی (ع) به این امر می باشد. شما با بیان سیره و گفتار امام علی (ع) به خانواده تان بفهمانید که سیره امام علی (ع) کمک به فقیران است. یکی از راههایی بیان سیره و گفتار امام علی (ع) بیان نمونه های از فقر زدایی حضرت می باشد، یعنی شما برای اینکه اعضای خانواده خود را هدایت نمایید، نمونه هایی از کمک امام علی (ع) به محرومان را بیان کنید تا اعضای خانوداه شما متوجه شوند که سیره امام علی (ع) کمک به محرومان است، البته این امر باید به دور از هرگونه بی احترامی به اعضای خانواده صورت گیرد، در غیر این صورت ممکن است مشکلاتی را به وجود آورد. شما می توانید با ادبیات روان و با کمال احترام، اعضای خانواده را هدایت و سیره و گفتار امام علی- درباره کمک به محرومان - را به آنها یادآوری نمایید، مثلا مطالب را به این صورت به خانواده تان انتقال دهید:
یکی از ویژگیهای امام و خاندان وی کمک به فقیران و یتیمان است. (1) . این امر آن چنان در زندگی آنان بر جسته است که "سوره انسان "در شان این خانواده نازل شده است. علی (ع) در حال نماز به فقیر کمک نمود، که آیه 55 سوره مایده در این باره نازل گردید است. (2) امام بعد از تشکیل حکومت نیز به فقر زدایی وکمک به یتیمان پرداخت. به همگان سفارش نمود که یار و یاور محرومان و پابرهنگان باشید. نمونه های زیاد در این خصوص وجود دارد از جمله : «ابوالطفیل» مى‏گوید: على (ع)در دوران حکومت خویش افراد مستمند و بى‏نوا را مورد عنایت قرار مى‏داد، روزى او را مشاهده کردم که بچه‏هاى یتیم و بى‏سرپرست را به دور خود فراخوانده، آنگاه تمام یتیمان را جمع کرده، و سفره مناسبى باز کرد، و «عسل» و سایر نیازمندى‏ها را دور هم چید، و لقمه‏هاى لذیذ و عسلى بر دهان آنان گذاشت، و این منظره آن چنان مؤثر و جالب بود که بعض اصحابش گفتند:اى کاش من هم یتیم بوده، و این چنین مورد الطاف على قرار مى‏گرفتم. (4) و در این مورد على (ع)مى‏فرمایند: من هادى مردم و هدایت یافته خدایم، من پدر یتیمان و بى‏چارگانم، من سرپرست زنان بیوه و پناهگاه ضعفاء و امید و پشتوانه ستمدیدگانم. (5) و در آخرین وصیت‏هایش فرمودند:شما را به خدا یتیمان خود را فراموش نکنید، دهن‏هاى آنان را در انتظار غذا قرار ندهید، مواظب باشید که آنان گرسنه نمانند و حقوقشان با وجود شما تباه نگردد. (6) در ضمن اگر مایل هستید که برخی مطالبی را درباه اهل حق بدانید، با ما مکاتبه نمایید.
درضمن علی (ع) چنین گروهی نداشته است، و عقاید فرقه علی الهی با آموزه های اسلامی همسویی ندارد، شما نیز از این گروه پیروی نکنید.
پى‏نوشت‏ها:
1. جمعی از نویسندگان، دانشنامه امام علی، قم، مر کز نشر آثارپژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، 1380، چاپ اول ، ج6،ص182.
2.ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، تهران،دارالکتب الاسلامیه، 1374 ج4، ص 420 .
3. همان ، ص425.
4.بحار الانوار ،ج 41، ص 29.
5.محسن کاشانی،محجة البیضاء ، تهران ، مکتبه صدوق، 1340 ش، ج 4 ، ص 204.
6. فیض الاسلام ،نهج البلاغه، تهران، چاپ آفتاب نامه 47 ص 967.