وجوهات شرعیه ومحل آن

اگر منظور شما از وجوعات شرعیه خمس و زکات است باید بگوییم که خمس را باید به دفتر مرجع تقلید و یا نماینده ایشان بدهید و خودتان نمی توانید مصرف کنید و اگر مرجع انسان از دنیا رفته باشد باید خمس را به مرجع زنده ای که با اجازه از او بر تقلید میت باقی مانده است، بپردازد.(1)
اما در مورد زکات باید بگوییم که زکات هشت مصرف دارد و یکی از آن ها دادن زکات به فقیر می باشد و خود انسان می تواند این کار را انجام بدهد هر چند اگر در زکات را هم به دفتر مرجع تقلید بدهد کافی است و موجب برائت ذمه می شود.
فقیر كسى است كه مخارج سال خود و كسانى كه عهده‌دار خرج آنهاست را ندارد. ولى كسى كه صنعت، ملك يا سرمايه‌اى دارد كه مى‌تواند مخارج سال خود را به تدريج كسب كند، فقير نيست.
به كسى كه قبلًا فقير بوده و مى‌گويد: فقيرم، اگر چه انسان از گفتۀ او اطمينان پيدا نكند، مى‌شود زكات داد.
كسى كه مى‌گويد: فقيرم، و قبلًا فقير نبوده، يا معلوم نيست فقير بوده يا نه، اگر از ظاهر حالش گمان پيدا شود كه فقير است مى‌شود به او زكات داد.(2)
بنابراین اگر انسان از گفته و یا ظاهر حال شخصی اطمینان پیدا کند که آن شخص فقیر می باشد می توان به زکات داد.
و اگر انسان اطمینان داشته باشد که مرکزی پول را به فقیر می رساند می تواند زکات خود را با آن مرکز بدهد.
آنچه که مهم است اطمینان خود شما می باشد.
اما در مورد صدقه ها و انفاق های مستحبی اختیار به خود انسان می باشد به هر کس که بخواهد می تواند صدقه بدهد.
کمک های مستحبی به گدایان دوره گرد اشکال ندارد. اما اگر انسان به فقیری که او را می شناسد و با ایمان و اهل حجب و حیا می باشد صدقه بدهد بهتر است.
پی نوشت ها :
1. امام خمینی، توضیح المسائل،م1834.
2. همان، م 1925 و م 1931 و م1932.