خواهر کوچکی دارم که چند بار خانه را نجس کرده .مادرم احکام طهارت را میداند اما در انجام آن سهل انگاری میکند و به درستی انجامش نمی دهد. هنگامی هم که من سعی میکنم از نجس شدن خودداری کنم ( مثلا : در خانه همیشه دمپایی به پایم باشد و فقط در جاهای مخصوصی بنشینم یا ارتباط فیزیکی با مادر و پدر و خواهرم نداشته باشم )به من میگویند که به بیماری وسواس دچار شده ام و بسیار از این رفتارهایم ناراحت می شوند.جاهای بسیار زیادی از خانه مان نجس است ( مانند فرشهایمان ) و من نمیتوانم دور از چشم مادرم آنها را بشویم و مطمئن هستم که اگر از مادرم هم درخواست چنین کاری را بکنم انجام نخواهد داد .همچنین آنها خمس هم نمی دهند . تکلیف من چیست ؟
شما باید به چند نکته توجه کنید:
1 - اولا تمامی فرشها و زمینهای خانه شما که نجس نیست و شما هر جا که پا می گذارید یقین ندارید که آنجا نجس شده است.
2 - بر فرض که نجس باشد در صورتی که خشک باشد یا پاها و جوراب شما خشک باشد با راه رفتن نجس نمی شود.
3 - مسلما پدر و مادر شما که مسلمان و مومن و مقید به رعایت مسایل شرعی هستند مراعات مسایل را می کنند آنان می دانند که نباید چیز نجس را بخورند و می دانند باید لباس و بدنشان برای نماز پاک باشد و به همین مقدار که اینها عمل می کنند شما هم مانند آنان عمل کنید قطعا بدانید برایتان از نظر شرعی مشکلی نخواهد داشت.
4 - شما باید طبق قاعده طهارت (هر چه که نمی دانید و یقین ندارید نجس است پاک است) عمل کنید و به راحتی روی فرشها بدون دمپایی راه بروید و روی فرشها نماز بخوانید و غذایی که مادرتان می پزد بخورید و بدون دغدغه این کارها را انجام دهید.
5 - اگر پدر و مادرتان اهل خمس نیستند می توانی به روحانی مسجدتان بگویید با پدرتان صحبت کند تا محاسبه خمسی داشته باشد. ولی اگر حساب خمسی هم نداشت برای شما استفاده کردن از چیزهای خانه جایز است و مشکلی ندارد. چون شما یقین نداری که این غذا یا این فرش متعلق خمس بوده و خمسش پرداخت نشده بنابراین برای شما جای نگرانی نیست. (1)
پی نوشت ها :
1 . امام خمینی استفتاات ج 1 س 187 و 188 و سوال از دفتر رهبری به شماره 7112467 .
