سلام من یه سوالی دارم که جوابش واسم خیلی مهمه. من از طریق چت با یه آقا خودمو یه شخص دیگه ای معرفی کردم این آقا چند سال بود که یه مشکلی داشت من میخواستم کمکش کنم من بهش کمک کردم مشکلش حل شد ولی اون آقا به دختری که من ساخته بودم علاقه مند شد و به خاطر اون داره از ایران میره چون من گفته بودم خارج از ایران زندگی میکنم من حقیقت رو بهش گفتم اونم از ته دل منو حلال کرد.اما به خاطر کاری که من کردم کارمندای این آقا بی کار میشن چون ایشون به خاطر مهاجرتش داره شرکتشو تعطیل میکنه.من به کارمندای ایشون دسترسی ندارم تا حلالیت بکیرم.و من اصلا فکر نمیکردم همچین چیزی اتفاق بیفته.فکر میکنم باعث آوارگی این آقا و بی کار شدن کارمنداش من هستم و اینطوری که ایشون میگفتن العان دیگه نمیشه رفتنشونوکنسل کننو من واقعا دارم عذاب میکشم چون ناخواسته باعث این مشکل شدم.خواهش میکنم کمکم کنید بهم بگید چیکار باید بکنمو میخواستم اینم بدونم که این کار حق الناس است یا نه.من از عذاب آخرت خیلی میترسم. کمکم کنید .ممنون

در پاسخ لازم است به دو نکته توجه کنید:
1- اصل ماجرا و مشکل فرد مذکور که توسط شما حل شده برای مامعلوم نشد.آن چه مسلم است این است که دلیل خروج او از کشور شما نیستید. زیرا هر چند محرک او برای رفتن به خروج از کشور دروغی بوده که شما به او گفته اید، اما در حال حاضر رفتن او به خاطر دروغ شما نیست.
همچنین نوشته اید "ایشون می گفتن الاان دیگه نمیشه رفتنش رو کنسل کنند" منظور از این نیز برای ما معلوم نشد. در بسیاری از موارد انسان قصد مسافرت و یا انجام کاری را دارد که بعدا ان را کنسل می کند. پس منظور چیست؟
در مکاتبات بعدی قدری بیشتر برای ما توضیح دهیدتا پاسخ دهیم.
2- دروغ خطرات زیادى براى هر انسانى از نظر مادى و معنوى، فردى و اجتماعى دارد. اگر از ناحیه دروغ به کسی آسیبی وارد شده، اعم از مالی یا اجتماعی باید جبران شود. در صورت امکان از شخص آسیب دیده، طلب حلالیت شود یا اگر با دروغی که گفته، ذهنیتی را ایجاد کرده، باید سعی نماید ذهنیّت ایجاد شده را برطرف نماید.
نوشته اید:"فکر می کنم باعث آوارگی این آقا و بی کار شدن کارمنداش من هستم"
براساس آن چه در بالا گذشت روشن می شود گناه حق الناسی به گردن شما نیست و بر فرض این که در ابتدا به دروغ ایشان را تشویق به مهاجرت کرده بوده اید، بعد از اطلاع ایشان از حقیقت، خود مسئول کار خویش بوده و شما گناهی ندارید. قرآن می فرماید: «كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهينَة ؛ هر كسى در گروِ دستاورد خويش است.»(1)البته شما باید به خاطر این دروغ که گناه کبیره و بزرگی است،توبه جدی به درگاه خداوند متعال داشته باشید.
ذهن خود را درگیر این امور نکنید. سعی کنید ضمن اجتناب از تمرکز ذهنی بر این مساله اشتباه گذشته خود را تکرار نکنید.ارتباط خود را با فرد مذکور قطع کنید و به هیچ عنوان با او ارتباط نداشته باشید.
موفق باشید.
پی نوشت :
1. مدثر (74) آیه 38 .