آیه الکرسی

به آیه 255سوره بقره، آیة الکرسی می گویند. چون در این آیه لفظ "کرسی" یعنی "مقام فرمانروایی خدا" آمده، به این نام خوانده شده است، البته به نقل برخی مفسران و با توجه به بعضی روایات، آیة الکرسی به آیات 255، 256و 257سوره بقره نیز گفته می شود .(1)
منظور از آیة الکرسی فقط آیه 255 است؛ اما ظاهرا در روایاتی که به خواندن آیة الکرسی در نماز یا برای حاجت سفارش شده ، منظور هر سه آیه می باشد. با این لحاظ هر سه آیه روی هم به آیة الکرسی معروف شده اند.
بنا بر این آیة الکرسی کامل آیات 255-257 بقره است یعنی:
" الله لا اله الا هو الحی القیوم لا تاخذه سنة و لا نوم له ما فی السماوات و ما فی الارض من ذا الذی یشفع عنده الا باذنه یعلم ما بین ایدیهم و ما خلفهم و لا یحیطون بشیء من علمه الا بما شاء وسع کرسیه السماوات و الارض و لا یؤوده حفظهما و هو العلی العظیم* لا اکراه فی الدین قد تبین الرشد من الغی فمن یکفر بالطاغوت و یؤمن بالله فقد استمسک بالعروة الوثقی لا انفصام لها و الله سمیع علیم* الله ولی الذین امنوا یخرجهم من الظلمات الی النور و الذین کفروا اولیائهم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمات اولئک اصحاب النار هم فیها خالدون "
پی نوشت :
1. دانشنامه قرآن کریم، بهاءالدین خرمشاهی، ذیل آیةالکرسی .