احکام

داشتن دو وطن اشکال ندارد.
در صورتی که انسان قصد داشته باشد برای همیشه در شهری زندگی کند و یا اینکه بدون قصد دایم یا موقت در شهری بماند آن شهر وطن او می باشد و نماز و روزه اش در آن شهر تمام است.
و همچنین شهر و منطقه ای که انسان در آن جا به دنیا آمده و رشد و نمو کرده است. وطن او می باشد تا زمانی که از آن جا اعراض نکرده است آن شهر همچنان وطن او می باشد.
اعراض یعنی اینکه انسان قصد داشته باشد برای زندگی دیگر به آن شهر برنگردد.
بنابراین اگر شما از وطن اصلی خود اعراض نکرده باشید و قصد ماندن و زندگی کردن در شهر جدید را داشته باشید هر دو جا وطن شما می باشد.(1)
پی نوشت :
1. آیت الله بهجت ، استفتائات ، ج2 ، ص 402 ، احکام وطن .