با سلام و خسته نباشید
من می خواستم سوالم را در بخش سوالات دانشجویی مطرح کنم اما صفحه اش باز نمی شود
من رشته مهندسی کامپیوتر خواندم و حدود 5 سال هم در یک شرکت کار طراحی وبسایت و برنامه نویسی انجام دادم و این کار مورد علاقه ام است. به تازگی این فکر به سراغم آمده که با توجه به اینکه این دنیا فانی و گذراست و بیشتر باید به فکر آخرت باشیم برای اینکه ثواب بیشتری کرده باشم این کار را رها کنم و بروم خانه سالمندان کار کنم یا بروم معلم شوم با توجه به اینکه علاقه ای هم به این مشاغل ندارم.
آیا قطعا ثواب کار در خانه سالمندان یا معلمی از طراحی وبسایت و برنامه نویسی پیش خداوند بیشتر است ؟ آیا از نظر خدا علاقه داشتن به شغلی اهمیت دارد یا باید به خاطر علاقه به خدا شغلی که ثواب بیشتر دارد ولی علاقه ای به آن نداریم را انجام دهیم؟
و آیا کلا اصلا این طرز فکر درست است یا نه؟
با تشکر منتظر پاسختان هستم
اولاً چه كسي گفته کار در خانۀ سالمندان یا معلمی ثواب بیشتری دارد؟!
خداوند تعالی به هر کسی استعدادی داده و از او در همان مورد سؤال خواهد نمود. مثلا از مهندس کامپیوتر بازخواست نخواهد شد که چرا خانۀ مستحکمی برای مردم نساخته؟! اصولا این یک امر عقلی است و خداوند هیچگاه عمل غیر معقول انجام نمی دهد.
شما باید متوجه باشید که:
1. هر دانش و فنی که مورد نیاز بشر است،مسلمانان تکلیف دارند آن را برای رفع نیاز جامعه بیاموزند. علاوه بر این همه علوم زیر بنای الهی دارند، چنان که اگر دستور عمل های پزشکی پیامبر اسلام و ائمه (ع) جمع آوری شود، چند کتاب قطورمی شود.
2. خاصيت زندگي اجتماعي اين است كه هر كس به بخشي از امور اجتماع بپردازد تا مشكلات يكديگر را حل نمايند.
3.اجر ثواب در هر کاری بستگی به اخلاص شخص و برای رضای خدا انجام دادن دارد.
4.گرچه در اعمال، در نظر گرفتن ثواب امر شایسته ای است. اما بندۀ مومن واقعی برای اجر و پاداش کار نمی کند، او فقط دنبال رضایت خداوند است نه حور و قصور یا بهشت و هر چیز دیگر؛
تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن
که خواجه خود صفت بنده پروری داند.
آنچه براي انسان مهم است، بندگي خدا و پاك بودن و پاك زيستن است كه اين براي همه مهياست؛ هركس كار خود را درست انجام دهد و وظيفة بندگي خود را به جا آورد، سعادتمند خواهد شد. مگر ندیدی قرآن می فرماید:« إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ خَبير؛گرامىترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست. خداوند دانا و آگاه است.(1)
آنچه ملاک است تقواست، نه شغل یا هر چیز دیگر،چه بسا انسان هایی که حتی به ظاهر کار دینی و الهی انجام می دهند. اما غیر خسران چیزی عایدشان نمی شود.
انسان ،هر کجا که باشد، باید در زندگی،تقوا را سرلوحۀ خود قرار دهد.اگر چنین کند، سعادت دنیا و آخرت را با هم خواهد داشت.
در اسلام مهم آن است که انسان در مسیر بندگی باشد. در هر پست و مقام و منصبی که می خواهد باشد، فرقی نمی کند. اگر به زندگی انبیا توجه نمایید، می بینید هر کدام به شغلی مشغول بودند. در عین حال بندۀ خدا هم بودند و به مقام نبوت هم نایل آمدند. شما هم تقوا را سرلوحۀ زندگی خود نمایید. بعد هر کاری خواستید انجام بدهید.
پس از این خیال واهی و چه بسا شیطانی بیرون آئید و کار خود را بدرستی و در مسیر بندگی ادامه بدهید.
پي نوشت ها:
1.حجرات(49)آیه13.






