قرآن

ابتدا درباره نفي خشونت در مسيحيت بايد به برادران مسيحي بگوييم که به قول معروف نبايد کاتوليک تر از پاپ يا کاسه داغ تر از آش باشيم؛ خود پاپ به خشونت هاي تاريخي مسيحيان إذعان دارد.
به نقل از خبرگزاري مهر در تاريخ 12 آبان سال 1390 پاپ از خشونت هايي که به نام مسیحیت صورت گرفته ابراز شرمساری کرده است.
در اين خبرگزاري آمده که:
پاپ بنديکت شانزدهم در گردهمايي صلح آسيسي که با حضور 300 نفر از رهبران اديان مختلف برگزار شد،شرمساري خود را نسبت به خشونتي که به نام مسيحيت صورت گرفته ابراز کرد.
پاپ در جریان دیدار خود با رهبران ادیان مختلف که برای نیایش صلح به دعوت واتیکان در شهر آسیسی ایتالیا گردهم جمع شده بودند اظهار داشت: من به عنوان یک مسیحی می خواهم بگویم بله درست است که در طول تاریخ از خشونت به نام دین مسیحیت استفاده شده، ما این حقیقت را با شرمساری بسیار تصدیق می کنیم. اما کاملاً روشن است که این امر سوء استفاده از دین مسیحیت بوده و مشخص است که این خشونت ها با ماهیت حقیقی دین منافات دارد.»(1)
چنانکه ملاحظه مي کنيد خود جناب پاپ هم بين دو مسئله مذکور در پاسخ قبلي (محتواي دين و عملکرد دين داران) تفکيک قائل شده است.
همچنين چگونه ممکن است سربازان و سردمداران جنگ عراق و افغانستان مسيحي نباشند در حالي که در رسانه ها شاهد اعتراض علماي اين مناطق نسبت به تبليغ مسيحيت توسط اشغالگران هستيم!
اما درباره آيات مذکور بايد بگوييم که آيه 12 سوره أنفال (2) اشاره به جنگ بدر در صدر اسلام دارد و ربطي به مسيحيان و يهوديان ندارد. زيرا جنگ بدر بين مسلمانان و مسيحيان و يهوديان نبوده، بلکه بين مسلمانان و مشرکان و بت پرستان مکه است. همان هايي که اموال و دارايي هاي مسلمانان را غارت کرده بودند و آنها را از وطن خود بيرون کرده بودند چنانکه خداوند متعال در سوره بقره مي فرمايد:« وَ قاتِلُوا في‏ سَبيلِ اللَّهِ الَّذينَ يُقاتِلُونَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدين» « و در راه خدا، با كسانى كه با شما مى‏جنگند، نبرد كنيد! و از حدّ تجاوز نكنيد، كه خدا تعدّى‏كنندگان را دوست نمى‏دارد»
جمله «الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ» صراحت دارد كه اين دستور مخصوص مقابله با كسانى است كه دست به اسلحه مى‏برند.
ضمنا از اين آيه استفاده مى‏شود كه هرگز غير نظاميان (مخصوصا زنان و كودكان) نبايد مورد تهاجم واقع شوند، زيرا آنها به مقاتله بر نخواسته‏اند، بنا بر اين مصونيت دارند.
سپس توصيه به رعايت عدالت، حتى در ميدان جنگ و در برابر دشمنان كرده مى‏فرمايد:« از حد تجاوز نكنيد چرا كه خداوند، تجاوزكاران را دوست نمى‏دارد »
آرى هنگامى كه جنگ براى خدا و در راه خدا باشد، هيچگونه تعدى و تجاوز، نبايد در آن باشد، و درست به همين دليل است كه در جنگهاى اسلامى- بر خلاف جنگ هاى عصر ما- رعايت اصول اخلاقى فراوانى توصيه شده است، مثلا افرادى كه سلاح بر زمين بگذارند، و كسانى كه توانايى جنگ را از دست داده‏اند، يا اصولا قدرت بر جنگ ندارند، همچون مجروحان، پير مردان، زنان و كودكان نبايد مورد تعدى قرار گيرند، باغستانها و گياهان و زراعتها را نبايد از بين ببرند، و از مواد سمى براى زهرآلود كردن آبهاى آشاميدنى دشمن (جنگ شيميايى و ميكروبى) نبايد استفاده كنند.(3)
درباره آيه 5 سوره توبه (4) هم بايد بگوييم که اين آيه نيز درباره مشرکان و بت پرستان مکه است و ربطي به مسيحيان و يهوديان ندارد.
اين شدت عمل هم که در اين آيه آمده به خاطر آن است كه برنامه اسلام ريشه كن ساختن بت پرستى از روى كره زمين بوده، و مساله آزادى مذهبى، يعنى ترك اجبار پيروان مذاهب ديگر براى پذيرش اسلام، منحصر به اديان آسمانى و اهل كتاب مانند يهود و نصارى است، و شامل بت پرستان نمى‏شود، زيرا بت پرستى مذهب و آئين نيست كه محترم شمرده شود، بلكه انحطاط و خرافه و انحراف و بيمارى است كه به هر حال و به هر قيمت بايد ريشه كن گردد.
ولى اين شدت و خشونت نه به مفهوم اين است كه راه بازگشت به روى آنها بسته شده باشد، بلكه در هر حال و در هر لحظه بخواهند مى‏توانند جهت خود را تغيير دهند، چنانکه در همين آيه خداوند متعال مي فرمايد:« فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ» « اگر آنها توبه كنند و به سوى حق باز گردند و نماز را بر پا دارند و زكات را ادا كنند، آنها را رها سازيد و مزاحم شان نشويد»
و در اين صورت با ساير مسلمانان كمترين تفاوتى را ندارند و در همه احكام و حقوق با آنها شريكند.(5)
با توجه به توضيحات مذکور بايد بگوييم که قرآن کريم سر جنگ با يهود و نصارا ندارد. اما در عين حال نمي تواند نسبت به توطئه هاي آنان بي تفاوت باشد و اگر در جايي ببيند که آنها در صدد براندازي جامعه اسلامي هستند به سبب دشمني آنها با دین حق با آنها مبارزه مي کند و اين مبارزه به سبب يهودي يا مسيحي بودن آنها نيست. بلکه به سبب دشمني آنها با دين خداست.
پي نوشت ها:
1. ر.ک:
http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=1450775
2. «إِذْ يُوحي‏ رَبُّكَ إِلَى الْمَلائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذينَ آمَنُوا سَأُلْقي‏ في‏ قُلُوبِ الَّذينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْناقِ وَ اضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنانٍ » «و (به ياد آر) موقعى را كه پروردگارت به فرشتگان وحى كرد: «من با شما هستم كسانى را كه ايمان آورده‏اند، ثابت قدم داريد! بزودى در دلهاى كافران ترس و وحشت مى‏افكنم ضربه‏ها را بر بالاتر از گردن (بر سرهاى دشمنان) فرود آريد! و همه انگشتانشان را قطع كنيد».
3. آيت الله مكارم شيرازى، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلامية ، 1374ش، ج‏2، ص: 19
4. « فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشهُْرُ الحُْرُمُ فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُواْ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُواْ وَ أَقَامُواْ الصَّلَوةَ وَ ءَاتَوُاْ الزَّكَوةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ» « (امّا) وقتى ماه‏هاى حرام پايان گرفت، مشركان را هر جا يافتيد به قتل برسانيد و آنها را اسير سازيد و محاصره كنيد و در هر كمينگاه، بر سر راه آنها بنشينيد! هر گاه توبه كنند، و نماز را برپا دارند، و زكات را بپردازند، آنها را رها سازيد زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است».
5. آيت الله مكارم شيرازى، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلامية ، 1374ش، ج‏7، ص: 292.