با عرض سلام و خدا قوت چه کنیم از دست غیبت کنندگان؟!!من خودم که سعی میکنم غیبت نکنم ولی از زبان غیبت کنندگان ازار میشوم!من کارمند اداره ای هستم متاسفانه روزی نداریم که همکارانمان در ان روز غیبت این و ان را نکنندمن هم که نمیتوانم کارم را ترک بکنم پس من چه کنم که ناخواسته شنونده غیبت هستم؟واقعا از شنیدن غیبت و مسخره کردن همکارانمان در اداره خسته شدم و احساس میکنم در این مورد مرتکب گناهان بسیار بزرگی میشوم لطفا راهنماییم کنید چاره من چیه؟با تشکراز زحماتی که برایمان میکشد
یکی از گناهان بزرگ غیبت است، گوش دادن به غیبت گناه غیبت کردن را دارد، زیرا اگر کسی به غیبت گوش ندهد، غیبت کننده جرئت غیبت کردن و ریختن آبروی مؤمن را پیدا نمیکند.
اگر در جایی غیبت کسی شود برای جلوگیری از غیبت دیگران باید با لحنی زیبا و خوش به آن ها تذکر دهید یا اگر می توانید از فرد غیبت شونده دفاع کنید(مثلا اگر غیبت او را به این صفت ذکر کند که دزد است، از حیثیت او دفاع کنید و بگوئید ممکن است اشتباه کرده باشید و او صفت دزدی را ندارد. هم چنین هر نوع غیبتی که باشد، مناسب با همان غیبت، با تعبیرات مختلف از حیثیت و آبروی او دفاع کنید.)
امام باقر(ع) فرموده اند:"مَنِ اغْتِيبَ عِنْدَهُ أَخُوهُ الْمُؤْمِنُ فَنَصَرَهُ وَ أَعَانَهُ نَصَرَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ مَنِ اغْتِيبَ عِنْدَهُ الْمُؤْمِنُ فَلَمْ يَنْصُرْهُ- وَ لَمْ يَدْفَعْ عَنْهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى نُصْرَتِهِ وَ عَوْنِهِ خَوَّفَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَة".(1)هرمؤمنى كه نزد او غيبت مؤمنى را بكنند و او از برادر مورد غيبت دفاع كند، خداوند در دنيا و آخرت از او دفاع می كند.و اگر از او دفاع ننمايد، در حالى كه قدرت دفاع را داشت، خداوند او را در دنيا و آخرت در حال ترس قرار خواهد داد.
دوست گرامی! با مطرح کردن سوال یا نکته یا مطلب علمی یا لطیفه ای، بحث را عوض کنید. اگر به هیچ طریقی نتوانستید بحث را عوض کنید، به بهانه ای مجلس را ترک کنید.و اگر نتوانستید مجلس را ترک کنید هما ن نارضایتی و ناراحتی قلبی کافی است در صورتی که این کارها را کردید دیگر گناه شنیدن غیبت برایتان نوشته نمی شود.
اگر در جای قرار بگیرید که شرعا معذور هستید، مثلا وسط کلاس باشد که نمی توانید کلاس را ترک کنید آن ها هم در این زمان آهسته غیبت کنند و منع هم نشوند، گوش ندهید و به غیبت کردن آن ها توجه نکنید. اما درجایی که می توانید آن ها را ترک کنید، واجب است چنین دوستان را در هنگام غیبت کردن ترک نمائید(2).
البته گاهی اوقات بدون این که انسان بخواهد غیبت را می شنود یا بدون مقدمه در جایی غیبت می شود در اینجا گناهی نوشته نمی شود ولی باید اگر می توانیم دفاع کنیم یا تذکر بدهیم و از ادامه غیبت جلوگیری کنیم.
البته از دیدگاه مرجع تقلیدتان، اگر شنونده (فرد غیبت شونده را) نشناسد، غیبت محسوب نمی شود.(3)
برادر عزیز! همه این مسائل به هیچ وجه نباید به افراط گرایی و وسواس در ما بینجامد و به نوعی افکار و رفتار ما رنگ و بوی وسواس به خود بگیرد.
توصیه میشود در حد امکان رفتارهای افراطی خود را تعدیل نمایید. در مواجهه با غیبت با مطالعه بیشتر در زمینه غیبت با موارد جواز غیبت آشنا شوید. در غیر موارد جواز نیز با راهکاری کارآمدتر مواجهه نمایید.
برای توضیحات بیشتر می توانید با شماره (09640) تماس بگیرید
پی نوشت ها:
1. مجلسی، محمدباقربن محمد تقی، بحارالانوار(ط-بیروت)ج72،ص255، دار احیاء التراث العربی،چاپ دوم، 1403ق.
2. سؤال تلفنی (7479-0251) از دفتر آیت الله صافی گلپایگانی.
3. آیت الله خامنه ای، استفتائات.






