اخلاقي

یکی از شرایط غیبت این است که از فرد غایب سخنانی گفته شود که شنونده ها ندانند و در واقع عیب و نقصی در غیاب فرد بازگو شود که از مردم پوشیده است؛ بنابراین اگر فردی به داشتن عیبی نزد مردم معروف باشد، بازگفتن آن نزد کسی که از آن آگاهی دارد، حرام نیست و در مورد شما چون همه همکاران رفتار ایشان را می بینید و ایشان هم علنی این رفتار هارا از خود بروز می دهند نقل این رفتار ها غیبت کردن محسوب نمی شود.ولی اگر در این بحث ها توهین و تحقیر و یا بی احترامی صورت بگیرد ویا در مقام عیبجویی باشد، از این جهت حرام خواهد بود و گفتگو هاتان اشکال خواهد داشت و گناه عیبجویی نوشته می شود. و از آن جا که غالبا در این گونه صحبت ها حب و بغض ها هم به میان می اید و در میان بحث ممکن است به فرد مورد نظر بی احترامی توهین یا تحقیری صورت بگیرد توصیه می کنیم در باره آن فرد با هم صحبت نکنید و راجع به افرادی که حضور دارند صحبت کنید. و اگر توهین و یا تحقیری صورت گرفته راه حل آن همان توبه است و توبه یعنی پشیمانی قلبی و تصمیم بر ترک فعل که خداوند وعده داده این توبه واقعی را قبول می کند: «قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمه الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا؛ ای پیامبر به بندگان گناهکار و اسراف کار در گناه بگو که نباید از رحمت خداوند مأیوس شوید. آری خداوند تمامی گناهکاران را خواهد بخشید». (1) واگر صحبت در مقام حل مشکل و به دست آوردن راهکار برای اصلاح ایشان باشد مانعی ندارد.برای توضیحات بیشتر و همچنین راهکار برای نوع رفتار با این گونه افراد و اصلاحشان می توانید با شماره (09640) تماس بگیرید.
پی نوشت:
1. زمر (39) آیة 53.