زنا کار

امام صادق (ع)فرمود:
لَا تُتَزَوَّجُ الْمَرْأَةُ الْمُسْتَعْلِنَةُ بِالزِّنَا وَ لَا يُزَوَّجُ الرَّجُلُ الْمُسْتَعْلِنُ بِالزِّنَا إِلَّا أَنْ تُعْرَفَ مِنْهُمَا التَّوْبَة
با زنى كه علنى و آشكارا زنا مي دهد ازدواج مكن، و بمردى كه آشكارا مرتكب زنا مى‏شود زن ندهيد مگر اينكه توبه‏ اين دو كاملا شناخته شود.(1)
نیز از امام صادق (ع)در مورد آيه شريفه«مرد زناكار، جز زن زناكار يا مشرك را به همسرى نگيرد، و زن زناكار را، جز مرد زناكار يا مشرك به زنى نگيرد، و بر مؤمنان اين [امر] حرام گرديده است»(2) سوال شد،
فرمود:هُنَّ نِسَاءٌ مَشْهُورَاتٌ بِالزِّنَا وَ رِجَالٌ مَشْهُورُونَ بِالزِّنَا شُهِرُوا بِالزِّنَا وَ عُرِفُوا بِهِ وَ النَّاسُ الْيَوْمَ بِتِلْكَ الْمَنْزِلَةِ مَنْ أُقِيمَ عَلَيْهِ حَدُّ الزِّنَا أَوْ شُهِرَ بِالزِّنَا لَمْ يَنْبَغِ لِأَحَدٍ أَنْ يُنَاكِحَهُ حَتَّى يَعْرِفَ مِنْهُ تَوْبَة؛ مراد زنان و مردان مشهور به زنا هستند آنان كه به اين عمل زشت معروفند، و اكنون نيز حكم همانست، هر كس كه حدّ زنا بر او جارى شده يا مشهور است به زنا، شايسته دختر دادن به او و وصلت كردن نيست تا هنگامى كه توبه‏اش كاملا شناخته شود.(3)
پس می توان گفت اگر توبه واقعی کرده و پشیمان از گناهان قبلی اش می باشد به نحوی که این پشیمانی و تغییر در او مشاهده می شود می توانید با او ازدواج کنید. ولی اگر توبه نکرده و فعلا این کار را کنار گذاشته است چه تضمینی وجود دارد که دوباره آلوده به این گناه نشود و زندگی تان خراب و آلوده نشود؟! اگر این طور است توصیه اخلاقی ما این است که بیشتر تامل کنید اگر می توانید و شرایط فراهم هست صبر کنید تا خواستگار بهتر برایتان بیاید.
پی نوشت ها:
1.شیخ صدوق،من لا يحضره الفقيه، جامعه مدرسین، قم ،1413ق،ج‏3، ص 406.
2.نور(24) آیه 3.
3.من لا يحضره الفقيه، ج‏3، ص 406.