سلام،عشق من شهید شده اون پرکشیده و من موندم با یه کوله بار حسرت و دلتنگی و غم. خواهش می کنم کمکم کنید بهم بگید چرا این اتفاق باید برای من می افتاد؟ یعنی خدا دوستم نداره که بعد از اون همه دعابرای سلامتی عشقم اونو برد پیش خودش؟ حالا تکلیف ما و حسرت لحظه های با هم بودن چی میشه؟ من کاملا سردرگمم همش می ترسم با این سوال ها ایمانم ضعیف شه کمکم کنید

ابتدا از خداوند متعال درخواست صبر و شکیبایی برای شما می نمائیم که صبر بر مصیبت اجر و پاداش بسیار دارد.
خواهر گرامی!شما عاشق بودید و خدا هم عاشق ،عاشق کسی بودید که خدا عاشقش شد در حدیث قدسی از قول خداوند آمده است :
«من طلبنی وجدنی، و من وجدنی عرفنی، و من عرفنی احبنی ، و من احبنی عشقنی و من عشقنی عشقته و من عشقته فأنا قتلته و من قتلته فعلى ديته، و من على ديته فأنا ديته(1)؛هر کس مرا بخواهد و جستجو کند می یابد. هر کسی که مرا یافت، مرا خواهد شناخت. هر کس مرا شناخت، دوستم خواهد داشت. هر کس به من علاقه مند شد، عاشقم می شود. هر کس عاشق من گشت، عاشق او
می گردم، عاشق هرکس شوم می کشمش، و هر کس کشته شود دیه دارد ومن خودم دیۀ او می شوم.»
معشوق شما هم دوست و عاشق خدا شد.
عشق ورزید و بین شما و خدا ، خدا را انتخاب کرد خدا نیز او را برای خودش جدا نمود و به پیشگاه خود خواند.
خوشا به حال شما،کسی را دوست داشتید که دوست خدا بود ،با این وجود خدا شما را هم دوست دارد زیرا عاشق دوستش بودید، قدر خود را بدان و فکر نکن که خدا دوستت ندارد.
از خدا بخواهید همیشه بگونه ای زندگی کنید که رضایتش، با آن همراه باشد و در مسیر بندگی قدم بردارید، او که به مقصد خود نائل آمد و به جایگاهی رفت که اولیاء خدا آرزوی رسیدن به آن را دارد «في‏ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَليكٍ مُقْتَدِرٍ»(2)؛در قرارگاه صدق، نزد پادشاهى توانايند.
شهید در راه خدا مقامی دارد که همه به حال او غبطه می خورند به فرمودۀ قرآن«وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا في‏ سَبيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُون(3)؛هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شده‏اند، مرده مپندار، بلكه زنده‏اند كه نزد پروردگارشان روزى داده مى‏شوند.
.حال که او زنده است نگران و ناراحت نباشید، شاد باشید و محبت او را برای همیشه در دل نگهدارید و برای آیندۀ خود برنامه ریزی کنید و قدم جدی برادرید تا شما هم در زمرۀ بندگان خوب خدا قرار بگیرید.
پی نوشت ها:
1. فیض کاشانی، قرة العیون، کلمه نوزده .
2.قمر (54) آیه 55.
3.آل عمران(3) آیه 169.