کسی را دوست داشتم که به تازگی شهید شد و نشد که باهم ازدواج کنیم،آیا من در آن دنیا او را خواهم دید؟آیا میشود که آن دنیا با هم زندگی کنیم؟آیا دعا یا سوره خاصی وجود دارد که کمکم کند و مرا به هدفم برساند؟در صورتی که ازدواج کنم و همسرم بخواهد با من محشور شود تکلیف چیست؟اصلا ما در آن دنیا زندگی فردی داریم یا گروهی؟ یعنی دوباره مثل این دنیا خانواده داریم یا تنهاییم؟ لطفا کمکم کنید،باتشکر!
پیش از هر چیز شهادت ایشان را تبریک و تسلیت عرض می کنیم ؛ بهترین راه برای رسبیدن به درجات شهدا ادامه دادن راه آنان و تلاش در همان مسیری که آنان قدم برداشتند یعنی عبودیت و بندگی خداوند است؛ اما در مورد امکان ازدواج با این فرد در آخرت باید گفت بله امکان این امر وجود دارد .
از مجموع روایات و کلیات در آموزه‌های دینی، این مطلب به دست می‌آید که مؤمن در بهشت هر گونه آرزویی که داشته باشد، به آن می‌رسد و هرچه دلش بخواهد، به دست می‌آورد: « وَ لَكُمْ فيها ما تَشْتَهي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فيها ما تَدَّعُونَ؛ (1) در بهشت هر چه دلتان بخواهد و هر چه طلب كنيد، برايتان فراهم است».
اگر مرد و یا زن در دنیا نسبت به علاقه داشته باشند و در آخرت آرزو کنند که در کنار هم باشند، امید است خداوند آن ها را به آرزوی‌شان برساند. البته این امر شروطی دارد و آن این که اولاً آن فرد هم اهل بهشت باشد و به علاوه تمایل به همسری فرد خواهان را نیز داشته و مانعی هم برای آن نباشد.
اما این که از اهل بهشت باشد، به دلیل این است که اهل بهشت با اهل جهنم قابل جمع نیست. اصلاً تمایل به اختیار او در فرد بهشتی ایجاد نمی‌شود. آخرت، سرای ظهور باطن افراد است. اگر فردی اهلیت بهشت را نداشته باشد، باطن او بر اهل بهشت آشکار است. زیبایی‌های ظاهری که در دنیا باعث فریب او در دنیا شده بود، باطن زشت خود را آشکار کرده و اصلاً تمایلی نسبت به او در شخص بهشتی ایجاد نمی‌شود.
همچنین در صورتی که زن اهل بهشت بود، ولی تمایلی به اختیار آن فرد نداشت، نمی‌توان انتظار داشت که خداوند او را به اجبار در اختیار فرد خواستار او قرار دهد؛ زیرا لازم است میل و خواست هر دو مورد توجه قرار گیرد.
از امام صادق(ع) سؤال شد: آیا زن و شوهر مؤمن که وارد بهشت می شوند، با هم ازدواج می کنند؟ حضرت فرمود: خداوند، عادل است. اگر مرد از زنش افضل باشد، اختیار با مرد است که زنش را بپذیرد یا نه. اگر پذیرفت، یکی از زنانش میشود. اگر زن از شوهرش افضل باشد، اختیار با او است. اگر همسرش پذیرفت، همان شوهرش می شود. (2)
از این روایت استفاده می شود که خداوند به میل آن ها توجه دارد. اگر هر کدام میل به دیگری نداشت، خدا او را مجبور نخواهد کرد. در نتیجه مطلوب شما با توجه به همان شرایط ذکر شده امکان پذیر بوده و محال نمی باشد. در مورد زندگی فردی یا گروهی هم نمی توان توضیح دقیقی داد. اما بر اساس آیات متعدد قرآن ازدواج و همراهی بهشتیان با هم و ملاقات بین آنان وجود دارد.
پی نوشت ها:
1. فصلت (41) آیه 31.
2. مجلسي، محمد باقر، بحار الأنوار، مؤسسه الوفاء، بيروت، 1404ق، ج 8، ص 105.
