با سلام عرض خسته نباشید
می خواستم بفرمائید آیا زمان مردن شخص اگر مصادف شود با مناسبتهای خاص، مثلاً روز عید و یا شب قدر و یا مثلاً ایام سوگواری سید الشهدا فضیلتی دارد یا خیر
(( برادر من سر اذان ظهر روزعاشورا امسال در سن 25 سالگی درگذشت ))این مورد چه حکمی دارد؟
لطفا جواب را به آدرس hosseini545@gmail.com ایمیل کنید
قبلاً از احتمامی که دارید سپاسگذارم
سید محمد حسینی
به طور کلی بر اساس برخی روایات، آموزهها و باورهای دینی، زمان و مکان مرگ آثاری برای مرده دارد، و بی تأثیر در حال میت نیست. مثلاً در روایتی از امام صادق(ع) نقل شده که:«من مات یوم الجمعه کتب الله له براءة من ضغطة القبر؛(1) کسی که در روز جمعه بمیرد، خدا رهایی از فشار قبر را برای او مقرر میکند».
در روایت دیگری از امام صادق(ع) روایت شده: کسی که از زوال شمس (ظهر) روز پنجشنبه تا زوال شمس روز جمعه بمیرد، از فشار قبر در امان است.(2)
از این گونه روایات معلوم میشود که زمان مرگ در رفع برخی مشکلات بعد از مرگ مؤثر است، چه اینکه مکان دفن هم بیتأثیر نیست. از این اصل کلی شاید بتوان نتیجه گرفت که اگر انسان با ایمان در روز شهادت ائمه(ع) از دنیا برود، بیتأثیر نخواهد بود.
البته این به این معنی نیست که اگر میت را در آن روز دفن کنیم، ثوابی خواهیم داشت یا ثوابی برای آن مرحوم رقم می زنیم؛ بلکه این اثری است که در صورت اثبات قطعی برای آن مرده جاری می شود و ممکن است سبب رفع برخی مشکلات و گرفتاری ها برای میت شود؛ ولی در هر حال هیچ کس به جز انبیا و اولیای الهی از واقع و آنچه برای میت اتفاق می افتد با خبر نیست. البته از این نکته نباید غفلت نمود که این امور خالی از تأثیر نیست. ولی اصل برای هر انسانی اعمال و کارکرد او در دنیا می باشد و همین اعمال سبب می شود که مرگ انسان در روزهای خاص یا مکان های خاص رقم بخورد و هر کسی در گرو اعمال خویش می باشد و انسان نتیجه اعمال خود را بعد از مرگ مشاهده خواهد کرد.و ما نیز از خدای متعال برای برادر مرحومتان طلب مغفرت و علو درجات می نماییم و امیدوار به رحمت خدا نسبت به ایشان هستیم.در پایان اگر ایشان وصیتی دارند و یا دیونی به عهده ایشان باقی مانده ،سعی بر ادای آنها نمایید.برای توضیحات بیشتر با شماره (09640)تماس بگیرید.
موفق باشید.
پینوشتها:
1.مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، بیروت، موسسه الوفا، 1404ق، ج 6، ص 230.
2. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، قم، جامعه مدرسین، 1413ق، ج 1، ص 138.






