ایمان و دین

برادر گرامی!سؤال شما ما را به یاد سخن خواجه عبداللّه انصارى می اندازد که گفته:الهى دود، از آتش‏، و گرد، از باد چنان نشان ندهد كه ظاهر از باطن، و مريد از پير، و شاگرد از استاد.
اگر ظاهر کسي پاک نباشد، چطور مي شود ادعا نمود که باطنش پاک است!؟ همان طور که دود، نشانة آتش است، ظاهر نيز نمايانگر باطن است، چگونه مي شود درون انسان پاک باشد و ظاهر بر خلاف آن نشان دهد؟! زيرا "از کوزه همان برون تراود که در اوست".
اعمال انسان‏ها نشانگر طرز تفكّر و اعتقادات درونى آنهاست،همانطور که آیه «تُبْدُوا ما فِي أَنْفُسِكُمْ؛آنچه را در دل داريد، آشكار سازيد »(1)
دلالت برآن دارد.
هر اثرى نمودار دارايى مؤثرش و ظاهرش نمایانگر باطنش است،در قرآن مجيد اثر هركس به شاكله و آيه تعبير شده، اثر هركس شاكله او يعنى هم‏شكل و شبيه و مانند اوست. يعنى نشانگر و نشانه اوست؛ « قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى‏ شاكِلَتِهِ؛ بگو كه هر كس بر حسب ذات و طبيعت خود عملى انجام می دهد».(2)پس گفتار و اعمال انسان برگرفته از شخصيّت فكرى و روحى و اخلاقى اوست.
پس نمي شود با الفاظ، بازي کرد و خود را آرام نمود.اينکه مي گويند:« کسانی هستند که ظاهرشان خوب است ولی هزار گناه هم میکنند»
می گوییم از کجا دانستند هزار گناه می کنند ؟اگر ندیدند که تهمت زدند و دچار گناه بزرگ شدند،اگر دیدند! پس ظاهرش را دیدند که گناه می کند ،و همین حکایت از درون آلوده اش می کند پس باز ظاهر نمایانگر باطن شد.بله ما با دیدن چنین افرادی که چهرۀ به ظاهر موجه دارند اما باطنشان آلوده است نمی توانیم حکم کلی کنیم و بگوییم هرکس چنین ظاهری دارد گناهکار است یا حالا که او چنین قیافه و ظاهری دارد ما نباید به ظاهر خود اهمیت بدهیم .
و اگر کسی بگوید باید یک رنگ شد می گوییم :ما دو نوع يکرنگي داريم ؛یکی يکرنگي الهي،و ديگري شيطاني .بايد ديد ظاهر ما کدام يک از اين دو را حکايت مي کند .از هر کدام حکايت کند، ما اهل همانيم.
پی نوشت ها :
1.بقره(2) آیه 284.
2.اسرا(17) آیه 58.