سوالات یک دانشجو

پرسش: سوالات یک دانشجو
شرح : 1. آیا مستند arrival با قرآن وتشیع تطابق دارد ؟
پاسخ:

پيرامون مستند arrival
اگر به اين مجموعه نگاهي از سر نقد بيندازيم، مي توانيم به چند نكته اشاره كنيم:
1- طرح مسائل و مباحثي كه اشاره به فعاليت هاي عظيم غول هاي رسانه اي و قدرت هاي بزرگ سياسي و اقتصادي و فرهنگي در جهت اهداف پليد و خطرناك شان صورت مي پذيرد و توجه دادن مخاطبان مستقيم اين محصولات به اين اهداف و جهت گيري ها امري بسيار ارزشمند و تا حدودي ضروري است كه نبايد تاثير ضمني اين تلاش ها مانند مستند ظهور در اين خصوص را ناديده گرفت.
2- به نظر مي رسد در بيان برخي از مسائل و موضوعات نوعي اغراق بي دليل صورت پذيرفته ،برخي امور غير واقعي و توهمي هم به اين موضوعات مسلم و قطعي افزوده شده، در مجموع فضاي فكري مخاطب را از نوعي واقع انديشي به فضاي وهم آلود و غير واقعي سوق مي دهد. در نتيجه مخاطبان خود را به دو گروه كه يكي از اساس همه اين ادعاها را انكار كرده و ديگري همه اين امور را درست و واقعي پنداشته، زين پس همه چيز را در مسير يك هدف و تلاش خاص مي بيند ، تبديل مي نمايد .
نكته منفي روشن اين كار آن است كه گروه اول همه اين ادعاها را كاملا مردود و بي منطق و بي معنا مي داند. حتي از خطر برخي از موارد مسلم و قطعي هم پرهيز نمي نمايد. گروه دوم همه چيز را در اين عرصه تصور كرده، گرفتار نوعي ترس عميق از گروه هاي ضد ديني و رسانه اي مي شود. هيمنه اي به مراتب بزرگ تر براي اين گروه ها تصور مي كند ( كه اين نكته اخير يكي از اموري است كه درستي و حسن نيت سازندگان اين مجموعه ها را به نوعي زير سوال هم مي برد ).
3- پرداختن به برخي نكات مورد توجه در اين مستند مانند مساله جن به نوعي غير منطقي و غير واقعي است. به نظر نمي رسد بتوان اين نوع نگاه را قابل طرح دانست. مصاحبه هاي مخفي از برخي افراد مانند راننده تاكسي و... در مورد كيفيت ارتباط با اجنه و ... با نوع نگاه واقع گرايانه شيعي و اسلامي فاصله بسياري دارد. ترويج و اشاعه اين نكات خاص لااقل مورد تاييد نيست.
4- اين قبيل مستند ها لااقل در كشور ما نوعي چاقوي دو لبه هستند كه هم برخي از حقايق را مورد توجه نسل جوان و مخاطبان عام قرار مي دهند و هم در عين حال نوعي فضاي تشويقي و ترغيبي براي كسب اطلاعات بيش تر در مورد اين موضوعات را به وجود مي آورند. ديده و شنيده شده كه برخي نوجوانان و جوانان كه در حالت عادي ترغيبي به جستجوي برخي از اين موضوعات و مسائل ضد ديني و غير اخلاقي نداشته اند، با نوع بيان اين مستند به سمت پي گيري و جستجوي بيش تر در اين زمينه رفته اند كه اين امر خود نوعي اشاعه فحشا محسوب مي شود.
در واقع شايد بتوان گفت برخي از اين موضوعات در كشورهاي غربي براي توده مردم شناخته شده است. جمع بندي اين مسائل در اين قبيل مستندها تنها به انسجام و تحليل ذهني عميق تر مخاطبان و رسيدن به دركي درست تر در مورد اين فعاليت ها و ارتباط آن ها با هم مي انجامد، اما در كشوري مانند كشور ما بسياري از افراد آگاهي چنداني در خصوص اين موضوعات انحرافي و حتي غير اخلاقي ندارند . ارائه برخي توضيحات مبسوط و روشن در اين زمينه اصلا نتايج مفيدي براي آنان نخواهد داشت .
5- فارغ از همه اين مطالب مجموعه اين مستند علاوه بر بسياري از نكات قابل توجه و جالب در برخي از قسمت ها حاوي فيلم ها و تصاويري غير اخلاقي است كه هر چند تا حدودي سانسور شده، اما قبح و حرمت و اثرات منفي نگاه به برخي از آن ها را لااقل براي طيف وسيعي از مخاطبان برطرف نمي كند. نمي توان به بهانه هاي گوناگون و اهداف خاص فرهنگي اجازه توزيع و انتشار اين فيلم در سطح كشور را صادر نمود .و توزیع ان میان دانشجویان صحیح نیست.
در رابطه با دجال نیز مطالب ان دقیق نیست چون در این که دجال یک فرد است یا یک جریان فکری اختلاف است

پرسش: 2. بعضی تاریخ شناسان می گویند مختار انسان درستی بوده، ولی بعضی می گویند مختار انسان دروغگو و جاه طلبی بوده. کدام عقیده درست است ؟

3. آیا اعدام برادر داماد آقای منتظری کار اشتباهی بوده ؟ اگر نبوده پس چرا عده ای از ایشان طرفداری می کنند ؟
4. خیلی از اطرافیان من ولایت فقیه را به طور کامل قبول ندارند و می گویند نظام کنونی در کشور فقط اسمش اسلامی است ولی در پشت آن هیچ یک از قوائد اسلامی رعایت نمی شود. درست هم می گویند ولی در جوابشان چه پاسخی باید داد ؟ 5. چرا بعضی ها همه جا تسبیح دست می گیرند و آن را در دست می چرخانند بدون اینکه ذکری بگویند ؟ مثلا هنگام حرف زدن با دیگران . من شنیده ام مستحب است تسبیح تربت را در دست بچرخانند. ولی چرا با تسبیح معمول نیز این کار را انجام می دهند ؟ مگر بدون تسبیح نمی توان ذکر گفت ؟
پاسخ:

در باره مختار ثقفی دو دسته روایات وجود دارد. برخی در تأیید و برخی در مذمت او آمده است . شاید جهت مذمت او این باشد که مختار در جریان مبارزات امام حسن (ع) آن گاه که در ساباط مجروح شد و به خانه عموی مختار، سعد بن مسعود برده شد، به عمویش گفت: امام حسن را به معاویه تحویل دهید که او نپذیرفت و مختار را به شدت مورد نکوهش قرار داد. (1)
نیز در مذمت او گفته شده که مختار به جهت جاه ‏طلبی نهضت خود را شروع کرد، چون در نهضت توابین می‏توانست شرکت کند، ولی شرکت نکرد.
بنا بر این در باره مختار و انگیزه او در این قیام قضاوت‏های گوناگون شده است؛ تا آن­ جا که بعضی دانشمندان طبقه اوّل و دوم شیعه در باره او نظر مساعدی ندارند. اما متأخران او را ستوده‏اند.
مختار پس از قیام نافرجام سلیمان بن صرد (رهبر نهضت توابین) شیعیان را آماده ساخت. او می­دانست اگر بخواهد جنبش شیعه به نتیجه برسد، باید یکی از اعضای خاندان پیامبر آن را رهبری کند یا لااقل جنبش به نام او آغاز شود. چه کسی برای این کار مناسب است؟ علی بن الحسین (ع) فرزند شهید آل محمد و اگر او نپذیرد؟ محمد فرزند علی بن ابی طالب عموی علی بن الحسین .
مختار به هر دو نامه نوشت. امام علی بن الحسین که بی وفائی عراقیان و رنگ پذیری آنان را دیده بود ، به مختار پاسخ مساعد نداد . تنها تا آن جا که کار او با کیفر قاتلان پدرش مربوط می‏شد ، کردار او را تصویب نمود؛ چون مختار سر عبید الله بن زیاد و عمر بن سعد را نزد او فرستاد، امام به سجده رفت و گفت: «الحمد لله الذی ادرک لی ثاری من أعدائی و جزی الله المختار خیراً ». (2)
یعقوبی می­نویسد: مختار سر عبید­الله بن زیاد را نزد علی بن الحسین به مدینه فرستاد . به فرستاده خود گفت: بر در خانه او بنشین، همین که دیدی در خانه گشوده شد و مردم به درون خانه رفتند، بدان که هنگام غذا خوردن اوست، تو هم به درون خانه برو! فرستاده چنان کرد، و چون داخل خانه شد بانگ برداشت: ای خانواده نبوت و معدن رسالت و محل نزول فرشتگان و منزل وحی! من فرستاده مختار پسر ابو عبیده هستم و این سر پسر زیاد است، برای شما آورده‏ام. با شنیدن این بانگ، فریاد از زنان بنی هاشم برخاست و چون امام سر عبیدالله را دید، فرمود : دوزخ جای او باد! بعضی گفته‏اند: علی بن الحسین را پس از مرگ پدرش جز آن روز خندان ندیدند. (3)
امام حسین (ع) در دعایی عرضه داشت: "پروردگارا، آن جوان ثقفی را بر آنان مسلط کن تا جام تلخ مرگ و ذلت را به ایشان بچشاند . از قاتلان ما کسی را باقی نگذارد... انتقام مرا و دوستان و خاندان و شیعیانم را از اینان بگیرد..." . (4) از این روایت تا حدودی می‏توان تأیید مختار را به دست آورد. (5)
امام باقر (ع) فرمود: "به مختار ناسزا مگویید، زیرا همو بود که قاتلان شهدای ما را کشت . انتقام خون ما را گرفت . بیوه زنان ما را شوهر داد . در تنگدستی به ما کمک مالی کرد. (6)
مسعودی نوشته است: مختار نامه‏ای به علی بن الحسین السجاد نوشت. در آن نامه او را امام دانست و خواست تا با حضرت بیعت کند و از او رخصت خواست تا دعوت خویش را آشکار سازد. پول فراوانی هم با نامه فرستاد. علی بن الحسین پول را نپذیرفت و نامه او را پاسخ نداد و در مسجد پیامبر او را ناسزا گفت. (7) ممکن است قسمت اخیر را ناخشنودان از مختار افزوده باشند، ولی مسلّم است امام در مورد دعوت برای رهبری شیعیان، روی خوش به مختار نشان نداد. (8)
در روایتی که از منهال بن عمرو است گوید: سالی به حج رفتم و علی بن الحسین را دیدم.
پرسید:
ـ حرمله بن کاهل چگونه به سر می‏برد؟
ـ او را در کوفه زنده دیدم. امام دست­های خود را بالا برد و گفت:
خدایا !گرمی آهن را بدو بچشان! خدایا گرمی آتش را بدو بچشان! چون به کوفه ‏رسیدم حرمله را نزد مختار آوردند. وی دستور داد تا دست و پای او را بریدند، سپس او را با آتش سوزاندند. (9)
علامه مجلسى ، پس از نقل احادیث درباره مختار اظهار می دارد :
«این روایات جمع کننده و تلفیق دهنده میان احادیث مختلفى است که درباره مختار وارد شده است . با این بیان که مختار هر چند در مراتب ایمان و یقین کامل نبوده و از سوى امام معصوم اجازه صریحى در مورد اعمال خویش نداشته است ، لکن از آن جا که کارهاى شایسته بسیارى به وسیله او صورت گرفت و با برنامه هاى او قلب مؤمنان از جراحت هاى ستم التیام یافت ، فرجامش به خیر و نجات است . در حقیقت مختار مشمول این آیه از قرآن مى باشد که مى فرماید: دسته اى دیگر هستند که به گناهانش ‍اعتراف کرده و عمل نیک و بد را به هم درآمیخته اند، امید است که خداوند ایشان را مورد آمرزش قرار دهد.
اما من درباره مختار از کسانى هستم که از داورى کردن باز ایستاده اند، هر چند مشهور میان علماى شیعه این است که کارهاى او ارزنده و شخصیت او شایسته مدح است . (10)
بنا بر آنچه گذشت باید گفت : اظهار نظر قطعی در باره مختار مشکل است ؛ ولی مشهور این است که وی به اهل بیت (ع ) و شیعه خدمت کرده و ان شاء الله ماجور است . ولی این که به طور یقین بگوئیم او بهشتی است ، مشکل است ؛ چون چنین ادعائی در باره هیچ کس جز معصومان و افرادی که معصوم در باره بهشتی بودن آنان سخن گفته باشد، معقول نیست
پی‏نوشت‏ها:
1. انساب الأشراف، البلاذرى، ج 3 ، ص 35، تحقیق محمد حمید الله، مصر، دار المعارف، 1959 ؛ بحارالانوار، ج‏44، ص 33؛ تاریخ طبری ، ج 4 ، ص122 ، مراجعة و تصحیح و ضبط : نخبة من العلماء الأجلاء ، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات ، بیروت ، لبنان .
2. اختیار معرفة الرجال ، شیخ طوسی ، ج 1 ، ص 341 ، تحقیق : السید مهدی الرجائی ، 1404، مؤسسة آل البیت علیهم السلام لإحیاء التراث ؛ المختار الثقفی، ص 124 .
3. تاریخ الیعقوبی، یعقوبی ، ج 2 ، ص 259 ، دار صادر ، بیروت .
4. بحارالانوار، العلامة المجلسی ، ج‏45، ص 10، تحقیق : محمد الباقر البهبودی ، 1403 - 1983 م ، مؤسسة الوفاء ، بیروت ، لبنان.
5. همان .
6. مروج الذهب و معادن الجوهر، ج 2، ص 28 ، أبوالحسن على بن الحسین مسعودی (م 346)، ترجمه ابو القاسم پاینده، تهران، انتشارات علمى و فرهنگى، چ پنجم، 1374ش.
7. تاریخ تحلیلی اسلام، ص 173 به بعد، جعفر شهیدی .
8. مناقب آل أبی طالب، ابن شهر آشوب ،ج 3 ، ص 276 ،1376 - 1956 م ، مطبعة الحیدریة،نجف الأشرف.
9. جعفر شهیدی، زندگانی علی بن الحسین (ع)، ص 92، دفتر نشر و فرهنگ اسلامی.
10. بحار الأنوار، علامة المجلسی ج 45 ، ص339 ، 1403 - 1983 م ، دار إحیاء التراث العربی ، بیروت ، لبنان.

در مورد سوالات بعدی می گوییم:
از پاسخ گويي به تمام پرسش هاي شما به دليل محدوديت هاي پيش رو معذوريم. پرسش هاي ديگرتان را در مرحله بعد ارسال نماييد تا پاسخگوی شما باشیم.