با سلام.
من 35 سال سن دارم و هنوز نتونستم ازدواج کنم و چند نفری رو هم که انتخواب کردم اما چون فقیر بودم نتوستم ازدواج کنم و مجرد بودن تا سن 35 سالگی باعث گناه میشه که خودتون می دونید. چند تا سوال داشتم:
1- آیا کسانی که با پارتی بازی جای من و توی محل کار قبلی من گرفتن (البته چون من ریش نمی زاشتم منو بیرون کردم) توی گناه من شریک هستند؟
2-آیا اون افرادی که پول بیت المال و بالا میکشن و بچه هاشون توی کشور های خارجی فساد میکنن تو گناه من هم مقصرند؟
3- آیا اون روحانی هایی که نتونستند دختر ها و خانواده ها رو درست تربیت کنند که آدم فقیر هم انسان و حق ازدواج داره مقصر هستند؟
4-آیا مسئولین و مدیرانی که فقط حرف زدن و کاری برای حل مشکل ازدواج ما انجام ندادن هم مقصر هستند؟
5- آیا دختر خانوم هایی که فقط ظاهر من و دیدن و هیچ از آبرو و شرف و صداقت ما نپرسیدن و گفتن نه مقصر هستند؟
6- آیا پدر مادر های این دختر ها که نتونستن اونها رو تربیت کنن مقصر هستند؟
7- آیا بعضی از مصالح مملکتی می تونه باعث این بشه که ازدواج اولویت آخر مسئولین باشه؟ مثلا میگن که اول ما باید از نظر نظامی قوی بشیم بعد اگه پولی بود میدیم به جوون ها تا ازدواج کنن؟ میگن مملکت در خطره ؟ پس اسلام تفنگی مهمتر از فساد کردن جوون هاست؟
من برام قابل درک نیست که من نتونم ازدواج کنم و مثل بچه های تمام مسئولین از زندگی لذت ببرم و هر وقت که بپرسم بکن اسلام در خطر است یا مصالح مملکت این طوره. پس مصلحت من چی؟
آیا من میتونم بخ خدا از تمام این افراد شکایت کنم.
من توی گناه گرفتارم و هیچ کسی به فکر من نیست... من هم به خدا میگم که هر بنده ای حتی اولاد پیغمبر و رهبر و اول و آخر انسانها ای که باعث گرفتاری من توی این گناه شدن و نمی بخشم و اگر ذره ای مشکل از اونها باشه نخواهم بخشید و اونها نیز باید با من به جهنم بیاییند.
آیا خدا این همه مقصر رو جزا میده؟
اگر آره که من خدا پرست هستم ولی اگه جواب شما خیر باشه .....
به امید رهایی از گناهان
با سلام و سپاس از ارتباط شما پرسشگر گرامی با مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی.
به طور کلی، در سنت های الهی این گونه نیست که شخصی به جهت گناه دیگری عقوبت شود. قرآن کریم به صراحت می فرماید: «و لا تزر وازره وزر اخری». (1) پس نتیجه اعمال انسان، به طور مستقیم متوجه او خواهد بود. او است که باید پاسخگوی اعمال خویش باشد و تبعات منفی آن را تحمل کند؛ اگر چه در شرایطی خاص دامنه این تبعات منفی و عقوبت های الهی به افراد وابسته به انسان هم سرایت میکند تا فرد نتیجه رفتار خود را در قالبهای مختلفی ببیند و متنبه شود.
البته به این معنا نیست که دیگران در فراهم کردن زمینه گناه غیر، مجازات نشوند؛ بلکه ایشان نیز به جهت قصور در انجام وظیفه، عقاب می شوند؛ اما نه به دلیل گناه دیگران.
برادر گرامی!
ساختار عالم، بر اساس نظام علیت و معلولیت است؛ یعنی هر چیز بر اساس علتهای شناخته شده یا ناشناخته تحقق می یابد. محال است معلولی بدون علت پدید آید؛ آتش میسوزاند، آب سرد می کند، ابر به بارش در میآید، ویروس بیماری میآفریند و دارو درمان میکند؛ همه این حوادث، بر اساس ضابطه معینی نظام عالم را تشکیل میدهند. بنابراین، معلولات عالم بر اساس نظام علت و معلول است که بر تمام عالم هستی و از جمله زندگی انسان ها، حکمفرما است. در این مورد، کمی بیندیشید. در نامه های بعدی قدری بیش تر درباره شرایط خود بنویسید تا راهنمایی کنیم و یا با شماره 09640 تماس گرفته و از راهنمایی مشاوران این مرکز بهرمند شوید.
موفق و پیروز باشید.
پىنوشت:
1. اسراء (17)، آیه 15.






