دختری 26 ساله هستم من هم مانند
دختران دیگر دغدغه ازدواج را دارم سوال من از شما این است اگر خواستگاری داشته باشم که دارای اخلاق و شرایط مالی ایده ال باشد ولی از نظر اعتقادات دینی بسیار ضعیف میباشد و به نماز و روزه نداشته باشد دادن جواب منفی صحیح است حال اینکه ملاک اصلی خود برای ازدواج داشتن اعتقادات دینی حداقل در حد معمولی میباشد
سوال دومم از شما این است که ارتباط با نامحرم به قصد ازدواج در شرایطی که مراقب رفتار خود باشیم و مرتکب گناه نشویم ولی از قصد طرف مقابل اطمینان نداشته باشیم صحیح است یا نادرست اگر نادرست باشد ودر صورت تمایل خود باید چه کار کرد
با تشکر از شما
در جواب سوال اول تان کار شما در رد کردن خواستگاری که اهل نماز و روزه نیست، اسلامی و اخلاقی است کسی که پای بند دین نیست، تضمینی وجود ندارد که پای بند رعایت حقوق همسر و ادامه زندگی مشترک باشد. اگر یکی دیندار و دیگری بی دین باشد، زندگی آنان روی سعادت را نخواهد دید. سعادت بدون دیانت محال است. اگر هر دو بی دین باشند، باز تضمینی وجود ندارد که رعایت حقوق یکدیگر را بنمایند. البته منظور از دینداری و تدیّن این است که پای بند ی کامل به اسلام داشته باشند. اسلام را با جان و دل پذیرفته و در عمل به آن کوشا باشند، نه تدین سطحی و بی ریشه و بی عمل.
در جواب سوال دو متان باید بگوییم که ارتباط برای ازدواج اگر در قالب خواستگاری رسمی و تحت نظارت والدین باشد بی اشکال است و هر چند جلسه لازم بود می توانید اینگونه با هم ارتباط داشته باشید. ولی ارتباط آزاد و بدون خواستگاری و یا بدون اطلاع و نظارت والدین صحیح نیست و توصیه همان خواستگاری و ارتباط در جلسات خواستگاری با نظارت والدین است.
