با سلام
حدود 20 سال پيش ما تعداد 4 فرزند بوديم (2 دختر و 2 پسر) در آن موقع پدرم با استناد به هزينه هايي كه براي دو فرزند بزرگتر خود داشته ،اقدام به انتقال تنها خانه اي كه در آن سكونت داشتيم بنام من و خواهرم كه هر دو مجرد بوديم ، كرد.
حدود 15 سال پيش برادرم فوت كرد و از ايشان تعداد سه فرزند باقي ماند و حدود 2 سال پيش پدرم به رحمت خدا رفت و تمام اموال او همين خانه اي است كه بنام من و خواهرم ميباشد.
در حال حاضر با توجه به اينكه خانه قانونا به نام من و خواهرم ميباشد ولي خواهر بزرگم هراز چند گاهي عنوان ميكند كه مرحوم پدرم اشتباه كرد و شما بايد سهم من و بچه هاي برادرمان را بدهيد و گاهي نيز ميگويد به بچه هاي برادرمان سهمي نميرسد و بايد سهم من را بدهيد. لازم به ذكر است كه در آن موقع من موافق اين كار نبودم و همين خواهر بزرگم اصرار در انجام اين كار داشت .اين را هم بگويم كه حدود 5 سال پيش خواهر كوچكم مبلغ 10 ميليون تومان به خواهر بزرگتر پرداخت كرده است.
با توجه به شرح فوق ميخواهم بدانم آيا از نظر شرعي يا عرفي اشكالي در اين عمل پدرم وجود داشته يا خير ،البته در آن موقع مرحوم پدرم از امام جماعت مسجد سؤال كرده بود و ايشان گفته بودند اختيار مال خود را داري.
در اين رابطه با توجه به اينكه به خواهر بزرگمان علاقه داريم و نميخواهيم از ما دلگير باشد آيا وظيفه ما نسبت به خواهر بزرگ و همچنين فرزندان مرحوم برادرم چيست ؟
مهمترين مطلب براي من آرامش روح پدرم و رضايت ديگران ميباشد. با تشكر مسعود صادقي
با سلام و سپاس از ارتباط شما پرسشگر گرامی با مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی.
کار پدرتان از نظر شرعی، اشکال نداشته است؛ یعنی اگر در زمان حیات خودش خانه را به نام شما کرده و به شما بخشیده و تحویل تان داده است، غیر از شما، دو نفر دیگر، در آن خانه حقی ندارد.
البته اگر شما خودتان بخواهید که به خواهر بزرگ تان یا به فرزندان برادرتان کمک کنید، بسیار کار خوبی است. (1)
پی نوشت:
1. امام خمینی، تحریر الوسیله، ج 2، ص 55.
